Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.



Sawlin & Subjected – Foreign Awake pt. II

Tęsknicie do Vault Series? Druga część „Foreign Awake” to hybryda, zawierająca w sobie elementy pierwszej części wydawnictwa oraz parkietowe rozwiązania, które niezmiennie towarzyszyły wydawnictwom Vault Series. Brzmi ciekawie i w teorii, i w praktyce.

Sawlina i Subjected na co dzień spotkacie w ich rodzinnym Berlinie. Przemawiają tam regularnie, w najpopularniejszych klubach, z parkietowych mównic w języku techno. Nie chadzają utartymi szlakami, wolą przecierać nowe – i w produkcji, i w DJingu. Chowają swoją tożsamość, sprzedają wyłącznie muzykę – i to jaką! Druga część Foreign Awake (oczywiście dla Electric Deluxe) niesie za sobą tony parkietowej energii i garść… sentymentu.

Przepadam za dudniącą, solidną stopą i dźwiękami, które zamiast po prostu się pojawić, wyłaniają się. Tak w skrócie można opisać pierwszą teksturę – 1.1. Podmyta jest szorstkimi, acidowymi melodiami, męskimi, niskimi wokalizami i szeleszczącymi perkusjonaliami.

1.2 wygniecione futurystycznymi samplami i prostowane przez mocne, regularnie wybijane basy. Perkusja wchodzi po czasie, dzwoni niedługo, znowu wchodzą te same tajemnicze i groźne wokalizy. I tutaj przypominam sobie charakterystykę wydawnictw Vault Series – konstrukcyjnie i brzmieniowo utwór do złudzenia je przypomina.

5 znowu wchodzi potężnym kick drumem i pokręconymi, cyfrowymi liźnięciami, brutalnie wwiercających się w głowę dźwięków. Ten sam głos przewija się przez wszystkie trzy tekstury i tak samo jak stopa (albo może raczej kopniak) – nadaje im wspólny mianownik.

Parkietowa trylogia, do której na pewno wrócicie, jeśli leży wam stylistyka Sawlina i Subjected. Albo jeśli kochaliście Vault Series – na pewno dopatrzycie się podobieństw i zdejmie was nostalgia za tamtymi – że tak się kolokwialnie wyrażę – sztosami.

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.