IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.



Jim Putnam & Mickaël Mottet

Nie ma się nad czym zastanawiać, należy wycelować i strzelać!

Współpraca pomiędzy Jimem Putnamem (Radar Brothers) a Mickaëlem Mottetem (Angil and the Hiddentracks) rozpoczęła się w 2008 roku przy okazji ich wspólnych koncertów we Francji. Jednak artyści kazali czekać aż sześć lat na ich pierwszy album. Trudno było przewidzieć, w którą stronę podążą muzycy, lecz jak się okazało amerykańsko – francuski duet zaskoczył mnie pozytywnie pod wieloma względami. Nie spodziewałem się, że Putnam i Mottet przygotują tak przemyślany i dojrzały materiał, nieustępujący swoim poziomem największym produkcjom tego roku (np. krążek Damona Albarna), a niejednokrotnie je przewyższając.

Najlepszym tego potwierdzeniem jest kompozycja „Let Be”, gdzie mamy doskonałą próbkę możliwości wokalnych Mickaëla Motteta, a jego oryginalna barwa głosu na długo zapada w pamięć. W utworze „Concert of Everything” w bardzo ciekawy sposób muzycy wpletli orkiestrowe sample pochodzące z nagrań zespołu Ensemble Musica, przywołujące skojarzenia z twórczością Roberta Wyatta. Podobnie wygląda sytuacja w kompozycji „Down in the Ranks”, lecz tym razem większy nacisk postawiono na minimalizm formy.

W kilku fragmentach („Ethnology Is A White Man Thing”, „Better Weather”, „That’s Life”) duet otarł się nawet o klimat alt-country’owych pieśni spod znaku Neila Younga. Zrobili to w tak świeży sposób, że nie ma tu mowy o naftalinie czy wapiennych pomysłach, rozpadających się po kilku następnych przesłuchaniach. Z kolei w „That Other Song” zapachniało psychodelią wywodzącą się z nagrań R. Stevie Moore’a, zaś dynamiczny kawałek „Slow Pony’s Last Stand” w naturalnych sposób ożywił nastrój krążka. Ukoronowaniem całości jest świetna kompozycja „A List”.

Nie wiem jak potoczą się losy tego duetu, ale z pewnością ci dwaj kowboje nie wskoczą na okładki popularnych pism muzycznych, ani ich nazwiska nie będą mienić się w blasku fleszy. Pokazali, że są w stanie wciągnąć słuchacza w swój muzyczny świat za pomocą prostych piosenek, ale jakże szczerych i pięknych. Twórczość Jima Putnama i Mickaëla Motteta jest czymś szczególnym porównując ją z niedawno wydanym longplayem Conora Obersta – „Oscillations”, który wydaje się być artystycznym żartem oraz marnym nawiązaniem do alternatywnego folku.

Jestem przekonany, że krążek „Jim Putnam & Mickaël Mottet” idealnie wpisałby się w ideę i klimat już nieistniejącej audycji „Strzały Znikąd” realizowanej w radiowej Trójce przez Piotra Mikę. Album duetu to doskonały przykład muzyki „znikąd”. Nigdy nie wiadomo, gdzie czai się wystrzałowa porcja znakomitych kompozycji.

13.05.2014 | We Are Unique

 

Strona wytwórni We Are Unique »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.