Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.

Yogtze – Yogtze
Jarek Szczęsny:

Będzie filmowo.

Wacław Zimpel – Massive Oscillations
Jarek Szczęsny:

Letarg duchowy.

Hula – Shadowland
Paweł Gzyl:

Jak ambient przenikał industrial.

Nicolas Godin – Concrete and Glass
Mateusz Piżyński:

Elektroniczny aksamit, który już dobrze znamy.



VA – U Know Warsoul

Pocztówka z Warszawy ze stemplem dwóch kolektywów – U Know Me i Warsoul.

1 +…

Po pierwsze Warsoul – kolektyw Maceo Wyro, Macieja Wyrobka. Działali na wielu płaszczyznach – organizowali koncerty, promowali artystów, a nawet festiwal kina niemego. To mocny punkt na kulturalnej mapie stolicy. Od maja tego roku niestety bez Maceo, który zmarł niespodziewanie.

1 =

U Know Me na samym początku skupiało się tylko na hip-hopie – takie winyle wydawali. Po czasie wytwórnia otworzyła się na inne gatunki – elektronikę, bass music. Zaczęło być eklektycznej. Ponad 30 wydawnictw wypuszczono w takiej formule. Z Warszawy. Właśnie tak:


4.

4 utwory. Właśnie tyle tworzy tą mikrokompilację, która – z założenia – z jednej strony pokazuje muzyków, z drugiej hołduje miastu – jako żyjącemu, kreatywnemu morzu możliwości. Od pierwszego kontaktu z zestawem na plus wypada okładka autora marki Turbokolor – Swanskiego. Właściwie odzwierciedla ona zawartość płyty. Jest gęsto, duszno, w kilku stylach – dominują barwy hip-hopu, połamany klimat beatmakerów, okruchy bass-music i post-dubstepu. Nu-jazz i dub reprezentuje Envee – Maciek Goliński, jeden z bliższych współpracowników Maceo. Kapitalny tekst i wmontowanie go w muzykę powoduje, że ten utwór to jeden z lepszych, wydanych w tym roku w Polszy. To on przełamuje płytę, której strona B jest bardziej instrumentalna, soulowa, żywsza, mniej syntetyczna.

Podobno kiedyś Bowie zainspirowany był szarością i surowością stolicy. I było to dawno. Lata świetlne minęły, bo na tym krążku Warszawa jest trochę czarna, trochę jak Bristol, a momentami kameralna i melancholijna. Różna i twórcza. Dwa kolektywy pokazały, jak ją widzą i jak ją zmieniają/ły.

2014, Pets Recordings

A1 Teielte & Sonar Soul – Saturn
A2 Envee – Kali
B1 Archeo – Warsoul (Cleansing Transients)
B2 Innocent Sorcerers – Sweet Slang feat. Coultrain, Black Spade & Perpetual  

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.