Emptyset – Blossoms
Paweł Gzyl:

Producenci z Bristolu wkraczają na nowe terytoria.

Nagrobki – Pod Ziemią
Jarek Szczęsny:

Poważni jak śmierć.

LDY OSC – sōt
Paweł Gzyl:

Click & cuts na nowo.

Nick Cave and the Bad Seeds – Ghosteen
Jarek Szczęsny:

Pomnik żałoby.

Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.



Vittoria Fleet – Acht LP

Niecałe pół setki fanów na Facebooku, w sumie cztery piosenki w serwisach YouTube i SoundCloud oraz niemal całkowita ignorancja ze strony mediów, nawet tych alternatywnych – Vittoria Fleet nie zasługują na taki los. Choć ten damsko-męski duet zajmuje miejsce na obrzeżach medialnego marginesu (oby tylko chwilowo), to pod względem artystycznym należy do absolutnej pierwszej ligi, o czym przekonuje debiutancki album, który ukazał się już blisko pół roku temu.

Pochodząca z Sycylii Giada Zerbo i Londyńczyk Allan Shotter powołali do życia VF w 2009 roku. Dwa lata później zadebiutowali epką Kissing Cousins. Obecnie mieszkają w Berlinie, zaś ich twórczość – jak czytamy w materiałach promocyjnych – definiują relacje międzyludzkie: „Razem eksplorują przestrzenie pomiędzy czasem i miejscem, brzmieniem analogowym i cyfrowym, męskością i kobiecością, dźwiękiem i muzyką… ta lista przeciwieństw rozszerza się w miarę upływu czasu”. Motto wytwórni n5MD, w barwach której ukazał się Acht LP, trafnie oddaje atmosferę muzyki duetu: „Emocjonalne eksperymenty muzyczne”.

Ona dysponuje kruchym, eterycznym wokalem, który chwilami przypomina Björk. Jego działka to produkcja. Komponują zapewne wspólnie – muzyka brzmi harmonijnie i zarazem dość chropowato. To rzeczywiście płyta pełna uzupełniających się kontrastów – utwory mają wprawdzie piosenkową formę, ale pełno w nich dźwiękowych poszukiwań w duchu idm-u i trip-hopu. W rezultacie „piosenkowość” nieustannie zmaga się ze spuszczoną ze smyczy elektroniką, czasami pękając z rozmachem pod jej naporem.

Delikatny śpiew Zerbo jest więc raz za razem rzucany na gęstą siatkę zróżnicowanej rytmiki, ambientowych podkładów, glitchowych odprysków i kaskad syntezatorowych arpeggiów na granicy rozstrojenia. Wspaniałe, momentami wręcz monumentalne partie tych ostatnich – wyjące i wijące się jak sinusoidy, uwypuklone intencjonalnym fałszowaniem – nieodparcie kojarzą się z dokonaniami Chrisa Clarka. Coś dla siebie znajdą tu również fani Apparata, FKA Twigs, Purity Ring, Com Truise czy tria Moderat. Te porównania i chmura tagów oczywiście nie wyczerpują tematu, bo twórczość Vittoria Fleet wymyka się słowom – albo raczej funkcjonuje między nimi.

Wszystko na Acht jest właśnie gdzieś pomiędzy i trochę w poprzek: nastrój waha się od przyjemnie onirycznego, poprzez nostalgiczny, aż po iście dramatyczny, dostojne melodie ścierają się ze smagnięciami basu i świdrującymi wtrętami, harmonie kontrastują z dysonansami, chwytliwość melodii nie ustępuje eksperymentowi, zaś chwile wyciszenia mogą rozbić się o potężną ścianę dźwięku w nagłym, nieoczekiwanym uderzeniu. A wszystkie te pozornie opozycyjne elementy w jakiś dziwny sposób idealnie się dopełniają. Tylko jedno jest tu jednoznaczne: czysty zachwyt, jaki wzbudza ta przepiękna, zaskakująco dojrzała płyta.

n5MD | 2014

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. pavuloniusz

    na okładce.
    diabelska góra.
    Teufelsberg / podsłuch. NSA. Lost place.

  2. Solin

    Kurde gdyby nie wokal tej dziewczyny to by była piękna podróż…