Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else
Paweł Gzyl:

Muzyka jako przyjemność.

Manu Delago – Circadian
Jarek Szczęsny:

Cykle snu.

Various Artists – Total 19
Paweł Gzyl:

Witamy jesień z Kompaktem.

Alessandro Cortini – Volume Massimo
Jarek Szczęsny:

Wyłapywanie wadliwych elementów.



Graveyard Tapes – White Rooms

Muzyka Graveyard Tapes za nic w świecie nie pasuje do białych wnętrz, ale za to wybornie sprawdza się w ciemnych, opuszczonych i mało przyjaznych miejscach.

Na początku ubiegłego roku pisałem w samych superlatywach na łamach Nowej Muzyki o debiutanckim krążku szkockiego duetu Graveyard Tapes – „Our Sound Is Our Wound”. Muzycy nie kazali zbyt długo czekać na swoje nowe nagrania. Przypomnę, że zespół tworzą dwaj artyści: Euan McMeeken (Glacis, The Kays Lavelle) i Matthew Collings (Convex Mancave, Splintered Instruments, Sketches For Albinos). Nie tak dawno rozpisywałem się także o solowej płycie Collingsa – „Silence Is A Rhythm Too” (Denovali) na łamach Kwartalnika Muzycznego M/I.

Materiał z tegorocznego albumu „White Rooms” w dużym stopniu nawiązuje do poprzedniego longplaya, choć nie zabrakło też nowych i świeżych pomysłów. Tym razem członkowie Graveyard Tapes zaprosili do współpracy kilku doskonale nam znanych muzyków. I tak w kompozycji „Flicker” partie smyczków zaaranżował William Ryan Fritch, zaś Ben Frost zajął się produkcją kapitalnego utworu „Exit Ghosts”. Ten fragment brzmi niczym Radiohead z najlepszych czasów. Duet nadal doskonale radzi sobie z komponowaniem świetnych ballad („Sun Doesn’t Want to be Photographed”, „The Secret Voices of People”, „Ruins”), którym bardzo daleko do banalnych i ckliwych melodii. Takich nagrań nie powstydziłby się choćby brytyjski songwriter Puzzle Muteson wydający swoje płyty w Bedroom Community.

W instrumentalnym utworze „Dulcitone Grasses” – przepełnionym szumem, trzaskami i field recordingiem, pojawił się także gościnnie Ben Chatwin (aka Talvihorros). W „Could You Really Kill?” zaś mamy świetnie „wykrzywioną” warstwę rytmiczną w otoczeniu gitarowego noise’u bliskiego twórczości Radian. Dynamiczny „Death Rattle” przechodzi w nostalgiczną i niepokojącą kompozycję „I’m On Fire”, gdzie Euan Mcmeeken wyśpiewuje takie oto słowa: I want to die, You can stay, you can stay, In These White Rooms

Na „White Rooms” szkoccy artyści pokazali, że wciąż się rozwijają i nie jest im groźna twórcza zapaść. Euan McMeeken i Matthew Collings znakomicie się uzupełniają. Płyta „White Rooms” to jedynie potwierdza i zaostrza apetyt na więcej.

04.11.2014 | Lost Tribe Sound

 

Strona Facebook Graveyard Tapes »Strona Lost Tribe Sound »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.