Pejzaż – Blues
Bartek Woynicz:

Nostalgiczna nóżka chodzi.

Jacaszek – Music For Film
Mateusz Piżyński:

To nie jest soundtrack, chociaż…

Sleeparchive – Trust
Paweł Gzyl:

Techno sprowadzone do loopów.

Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!



Matt Karmil – ++++

Arcydzieło abstrakcyjnej muzyki klubowej.

Ten brytyjski producent mieszkający obecnie w Szwecji zadebiutował w połowie minionej dekady, wchodząc w skład efemerycznej grupy cirKus, która zasłynęła ze współpracy z Neneh Cherry. To właśnie w szeregach tejże formacji (która notabene wystąpiła w Polsce podczas Cracow Screen Festivalu w 2008 roku), Karmil nauczył się eksperymentować z samplami i loopami. Nabytą w ten sposób wiedzę wykorzystał potem w kreatywny sposób w swej solowej karierze.

Rozpoczął ją zaledwie trzy lata temu, ale już jego pierwsze nagrania zwróciły nań uwagę fanów nowej elektroniki. Brytyjczyk niby tworzył house – ale na wysokim poziomie abstrakcji, bliższy dawnym poszukiwaniom brzmieniowym Ricardo Villalobosa czy Richiego Hawtina niż korzennej wersji gatunku z Chicago. Jego unikalny talent ujawnił w pełni oniryczny album „—-”, opublikowany przez kolońską wytwórnię PNN. Teraz dostajemy drugą płytę Karmila dla tejże tłoczni – „+++”.

Początkowo mamy do czynienia z nagraniami nadającymi tradycyjnemu house’owi niemal awangardowy charakter. „Perfect World” uderza zredukowanym bitem, a towarzyszy mu zapętlony głos i chroboczące efekty. Tę duszną i niepokojącą atmosferę podtrzymuje „Be Gentle” wprowadzając do zestawu bulgoczące loopy. Więcej melodii wnosi dopiero „If I’m Honest”, dzięki zaszumionym samplom fortepianu. Segment ten wieńczy eteryczna miniatura – „Femern”.

Drugą część otwiera najbardziej rozbudowane nagranie w zestawie. „AF” pulsuje w takt szeleszczących perkusjonaliów uzupełnionych rwanymi stukami i winylowymi trzaskami. Na jeszcze większy poziom abstrakcji przenosi nas „Carry Her/Wave”, rozwijając się powoli od modulowanego loopu do ambientowej elektroniki. Wycofana rytmika tradycyjnego house’u wraca w „Crush”, by w „Crystals” ustąpić miejsca minimalowej wersji stłumionego techno. Album kończy „Pulse” – finezyjna synteza repetytywnego industrialu spod znaku Boyda Rice’a z kosmiczną elektroniką, podrasowana cytatami z Tangerine Dream.

„++++” to arcydzieło muzycznej prostoty, rozpisane na kolażowe techniki dźwięku, wywiedzione z oldskulowego house’u, ale wprzęgnięte w stworzenie nowoczesnej wizji gatunku. Brytyjski producent z aptekarską precyzją, wyćwiczoną w trip-hopie, tnie i klei fragmenty cudzych nagrań, splatając z nich kruche rytmy i psychodeliczne tła, tworzące wyrafinowaną wizję muzyki tanecznej o minimalowym sznycie. Spróbujcie zmierzyć się z tą muzykę i dajcie jej w pełni wybrzmieć – a wtedy rozsmakujecie się w nieoczywistej urodzie tej płyty.

PNN 2016

www.popnoname.de

www.facebook.com/pnnlabel

www.facebook.com/mattkarmil

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 4

  1. tyzm

    po fragmentach rewelacja

  2. night

    podejrzewam, że dla większości fanów poprzedniej, świetnej skądinąd płyty, ten album będzie mordęgą, dla mnie jest to niestety rzecz totalnie niesłuchalna 🙂

    • Paweł Gzyl

      Dziwne. Mnie sie podobala poprzednia plyta – i ta tez. Nie przepadam tylko za tym zestawem dla Idle Hands.

  3. jedrek

    trochę taki współczesny jelinek tyle że karmil. dobre i ciekawe.