Chouk Bwa & The Ångströmers – Vodou Alé
Łukasz Komła:

Voodoo z przyszłości.

Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.



Sarathy Korwar – Day To Day

Nowe otwarcie w Ninja Tune.

Nie raz już zdawało się, że legendarna wytwórnia gubi swój instynkt do odkrywczych i wyznaczających trendy artystów – tym razem strzelili w dziesiątkę. Debiutancki album producenta i multiinstrumentalisty z całą pewnością jest jednym z najważniejszych wydawnictw tego roku. Autor całego zamieszania, czyli Sarathy Korvar urodził się w USA, ale dzieciństwo spędził w Indiach, gdzie już jako 10-latek rozpoczął opanowywanie gry na tabli jednocześnie przesiąkając nagraniami Coltrane’a czy Ahmeda Jamala. Finalnie jednak osiadł w Londynie, gdzie udzielał się jako muzyk skupiając się przy tym na adaptacji tradycyjnej rytmiki Indii na europejskie instrumenty perkusyjne. Zamysł na solowe przedsięwzięcie wziął się z chęci nagrania muzyki ludu Sidi (łączącego w swej twórczości wpływy indyjskie ze wschodem Afryki (nawet Swahili) i tradycją suficką). W realizacji przedsięwzięcia pomogła The Steve Reid Foundation, nad którą opiekę sprawują takie osobistości jak Four Tet, Floating Points czy Gilles Peterson.


Sarathy Korwar – „Bismillah”

„Day To Day” zawiera 9 kompozycji w unikatowy sposób łączących wspomniany field recording z jazzem i elektroniką. Transowy śpiew członków Sidi Troupe of Ratanpur, charakterystyczne brzmienie tradycyjnego instrumentu jakim jest łuk Malunga (końcówka „Bhajan”) wraz z gęstą polirytmią perkusjonaliów tworzą atmosferę pełną zadumy i uduchowienia. Do nagrań terenowych dograło się 5 muzyków (w tym włoski gitarzysta Giuliano Modarelli oraz basista Dominico Angarano), sam Korvar zasiadł za tablą i perkusją okraszając wszytko subtelnymi elementami syntetycznymi.

Utwór „Bismillah” powinien usatysfakcjonować fanów Cinematic Orchestry, gdyż gdyby odsączyć z tego nagrania elementy powiedzmy folkowe śmiało mogłoby to być ich dzieło. W połowie numeru wyłania się tutaj kapitalny temat przewodni, z którego wyrastają wyraziste solówki Ala MacSweena (Rhodes) i Shabaka Hutchingsa (saksofon), wszystko zaś pulsuje w mieniącej się wielowarstwowej rytmice. Szczególnym tropem w szukaniu przesłania tego albumu przynosi tytuł „Indefinite Leave To Remain”, którego sens można odczytywać w kontekście obecnych problemów z falą uchodźców/migrantów, pytań o międzykulturowe społeczeństwo czy globalne zagrożenie terrorystyczne, nawiązując do faktu iż autor jest przemieszczającym się obywatelem 3 kontynentów. Sam utwór opiera się przynajmniej w pierwszej części na kapiących dźwiękach fortepianu, które „padają” coraz gęściej zazębiając się z każdą kolejną ścieżką by w kulminacyjnym momencie zaprowadzić do awangardowo-jazzowych wystrzałów.


Sarathy Korwar – Mawra (Transcendence)

Trwający 42 minuty „Day To Day” przynosi nowe spojrzenie na łączenie wielu odnóg muzycznego świata, prezentując przeróżną amplitudę napięcia i dynamiki. Ten spleciony z różnych wątków album miejscami zmusza do zatrzymania się, wywołując poczucie rozrzewnienia („Karam”), innym razem skłania do medytacyjnego wręcz skupienia („Eyes Closed”), bądź też prowokuje do zanurzenia się w pierwotnym transie („Mawra”). Bezwzględnie pozycja obowiązkowa!

08.07.16 | Ninja Tune / The Steve Reid Foundation

https://www.facebook.com/sarathykorwarmusic/
https://soundcloud.com/sarathykorwar

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. rkd

    literówkę macie w tytule
    doskonała płyta,