Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Stefan Goldmann

Współzałożyciel berlińskiej oficyny Macro opublikował swój soundtrack do filmu „A1 – Ein Stück Schweizer Strasse”.

Jeżeli myślimy o współczesnej berlińskiej scenie techno to z pewnością nie można pominąć wkładu w jej rozwój, jaki wniósł Stefan Goldmann – niemiecko-bułgarski kompozytor, didżej, producent i autor książek. Artysta jest bardzo mocno związany z klubami Berghain i Panorama Bar. Zresztą w tym drugim debiutował w 2006 roku. Rok później założył label Macro, który skupia się na promowaniu techno, ale namaszczonego awangardowymi brzmieniami. Niedawno nakładem tej firmy ukazał się znakomity album „Clones” (recenzja) austriackiego tria Elektro Guzzi.

Goldmann jest również współautorem ubiegłorocznej książki dotyczącej wspomnianego klubu, czyli „Berghain: Art in the Club”, a także autorem własnej pozycji, pt. „Presets” (2015) opisującej powstawanie muzyki cyfrowej od strony technologicznej. Z kolei teraz artysta wypuścił ścieżkę dźwiękową do eksperymentalnego dokumentu „A1 – Ein Stück Schweizer Strasse” nakręconego w Zurychu przez Tobiego i Mike’a Mullerów. Tematem tego obrazu jest najdłuższa autostrada w Szwajcarii (A1). Twórcy filmu wyciągają na wierzch różne aspekty dotyczące tej trasy, a więc pokazują jakie koszta trzeba było ponieść, nakreślają korzyści/wady płynące z szybkiego ruchu, jaki ma wpływ na środowisko i wiele innych kwestii, które raczej nie są znane dla przeciętnego kierowcy. Od strony dźwiękowej „A1” (05.10.2016 | Macro) to w większości muzyka eksperymentalna, choć bardzo urozmaicona, bo mamy tu elementy techno, post-industrialu, electro czy ambientu. Nagrań z „A1” słuchałem bez obrazu, ale muszę przyznać, że dobrze sobie radzą poza salą kinową.

 

Oficjalna strona artysty »Strona Macro »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.