Bouchons d’oreilles – Stray Dog with a Collar
Jarek Szczęsny:

W połowie drogi.

Chouk Bwa & The Ångströmers – Vodou Alé
Łukasz Komła:

Voodoo z przyszłości.

Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.



Yannis Kyriakides

Yannis Kyriakides napisał zestaw utworów na różne składy z udziałem myśli wielkich filozofów i kompozytorów.

Kyriakides pochodzi z Cypru, ale od wielu lat mieszka w Holandii, gdzie m.in. wykłada kompozycję na Królewskim Konserwatorium w Hadze. Jest też członkiem-założycielem zespołu MAZE. W 2014 roku ukazał się interesujący album „A Life is a Billion Heartbeats” Kyriakidesa i Andy’ego Moore’a (The Ex).

Tegoroczne podwójne wydawnictwo „Subvoice” (10.02.2017 | Unsounds) to zbiór kompozycji Cypryjczyka, jakie stworzył w latach 2010 – 2015. Wśród wykonawców mamy zarówno zespoły, jak i solistów: MAZE, Hezarfen Ensemble, The Electronic Hammer, Philharmonie Zuidnederland, Francesco Dillon, Elisabeth Smalt, Dario Calderone, Barbara Lüneburg, Michel Marang i Reinier van Houdt.

Wspomniałem o różnych myślicielach, zatem tytuł „Words and Song Without Words” (na wiolonczelę i komputer) odnosi się do postaci Felixa Mendelssohna, „Der Komponist” wyraża myśl Helmuta Lachenmanna, że „kompozytor nie ma nic do powiedzenia”, w „Politicus (Dawn in the Giardini)” słyszymy dialogi z dzieł Platona, w „Testudo” pojawił się fragment tekstu Sofoklesa, a w 25-minutowym „Oneiricon” muzycy nawiązują dialog z otwartą formą interaktywną na tablet i laptopy, za pomocą których ułożono algorytmy składające się ze słów zaczerpniętych z książki o interpretacji snów w czasach bizantyjskich. W tym fragmencie dzięki temu algorytmowi mamy nieustannie zmieniające się frazy muzyczne w postaci słów.

 

Strona Unsounds »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.