SCSI-9 – Squares & Circles
Paweł Gzyl:

Pierwszy nowy album projektu od siedmiu lat.

Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…



Samuel Rohrer – Range Of Regularity

Elektronika w służbie jazzu.

Słuchacze nowych brzmień poznali twórczość Samuela Rohrera, kiedy trzy lata temu ukazał się debiutancki album projektu Ambiq. W jego składzie oprócz szwajcarskiego perkusisty znalazł się również pochodzący z tego kraju klarnecista – Claudio Puntin, a wspierał ich mistrz analogowych syntezatorów – Max Loderbauer. Dwa wydane do tej pory albumy Ambiq były przykładem udanej syntezy ambientowej elektroniki z jazzowymi improwizacjami.

Nic więc dziwnego, że choć Rohrer ma już na swym koncie wiele solowych i zespołowych albumów, skoncentrowanych na „żywych” brzmieniach, postanowił kontynuować wątki zainicjowane z Puntinem i Loderbauerem, tym razem całkowicie na własną rękę. W efekcie samodzielnie zrealizował on materiał na płytę „Range Of Regularity”, na której nie tylko gra na perkusji – ale także preparuje jej dźwięki, uzupełniając komputerowo i analogowo generowaną elektroniką. O ile jednak płyty Ambiq miały raczej przystępny ton, tak tym razem dostajemy bardziej wymagającą muzykę.

Z wiadomych względów jej centrum stanowi rytm. Rohrer z powodzeniem tworzy gęste partie swego instrumentu, które po odpowiedniej obróbce tracą swe „żywe” brzmienie, zamieniając się w glitchowe breaki rodem z katalogu Raster-Noton („Microcosmoism”). Kiedy indziej pozwala swym bębnom wybrzmieć na bardziej jazzową modłę („Nimbus”) lub zwraca się w stronę głębokiej pulsacji o dubowym tonie („War On Consciousness”). Tej perkusyjnej ekwilibrystyce towarzyszy zdystansowana elektronika, kumulująca się w cyfrowych defektach i świetlistych tłach („Ucertain Grace”) oraz subtelnie dozowane sample pianina („Lenina”).

W efekcie powstaje strukturalnie gęsta i pełna napięcia muzyka o stłumionej energii, pełna rozwibrowanych improwizacji i karkołomnych rytmów, trzymana jednak w ryzach zwartych kompozycji o wyraźnym początku i zakończeniu. O ile na płytach Ambiq syntezatory stanowią ważny element uzupełniający dźwięki perkusji i klarnetu, tak tutaj elektronika jest przede wszystkim środkiem pozwalającym na nienaturalne preperacje, nadające kompozycjom z „Range Of Regularity” odrealniony klimat i psychodeliczne brzmienie. Właściwie zatem to jazz – ale wymodelowany na awangardową modłę.

Arjunamusic 2017

www.arjunamusic.com

www.samuelrohrer.com

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.