Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.

Christian Scott aTunde Adjuah – Ancestral Recall
Jarek Szczęsny:

Raróg zwyczajny.



DeepChord – Auratones

Małe zmiany, inna muzyka.

Właściwie wszystko wiemy o Rodzie Modellu: że zaczynał pod koniec lat 80., współpracując z wytwórnią Silent, publikującą ambient i industrial, że potem powołał w Detroit wytwórnię DeepChord, której nakładem realizował chropowate dub-techno, że wreszcie ze Stephenem Hitchelem założył duet Echospace, który nagrał chyba najlepszą płytę w tym gatunku – „The Coldest Season”. Właściwie świetnie znamy również jego muzykę, którą obdarza nas nader często, w ostatnich latach współpracując ze szkocką tłocznią Soma, akurat obchodzącą swe  ćwierćwiecze. A mimo to z radością sięgamy po każdą jego kolejną płytę.

Piąty krążek amerykańskiego producenta dla tejże wytwórni pozornie zawiera wszystko to, co przynosiły jego wcześniejsze wydawnictwa. A jednak ktoś osłuchany w nagraniach Modella, zauważy tu pewne ważne nowinki. Tym razem w kompozycjach z „Auratones” jest przede wszystkim więcej melodii niż zazwyczaj. Ich kumulacją są tu dwie umieszczone niemal we wstępie i podobne do siebie kompozycje: „Lagonda” i „Varansai”. Ich centralnym motywem są „nawiedzone” partie klawiszy, tworzące ezoteryczną melodykę, oczywiście osadzoną na galopującym rytmie rodem z dub-techno.

Druga nowość to ludzki głos. Modell sięga po niego przede wszystkim w „Portofino”, gdzie zredukowany do stłumionego bitu puls wprowadza na płytę wokalne preparacje, układające się w niezwykły refren. Z kolei w przykrojonym do ambientowej formuły „Azure” raz za razem uderzają fale splecione jakby z partii nieziemskiego chóru. Zresztą o ile pierwsza część płyty ma bardziej taneczny charakter, tak jej finał, zaczynający się od wyciszonego „Roca 9”, okazuje się być zwrotem w stronę najbardziej mistycznej wersji dub-techno, ogniskując się w dwóch przejmujących kompozycjach – „Devil Ray” i „Signals”.

Pewnie jest wielu takich, którzy kręcą nosem nad (nad)produktywnością Roda Modella. Ale oni przecież nie muszą sięgać po kolejny jego album. Jest bowiem przecież wielu takich, którzy na kolejne wydawnictwo amerykańskiego producenta czekają z utęsknieniem. I oni na pewno znajdą dla siebie wiele dobrego na „Auratones” – zarówno tego, do czego już wcześniej ich przyzwyczaił szef DeepChord, jak i tego, co wzbogaca jego twórczość o nowe elementy. A przecież to nie koniec – i jak można się domyślić Rod Modell jeszcze nie raz zaskoczy nas kolejnymi swymi wariacjami na temat idiomu dub-techno.

Soma 2017

www.somarecords.com

www.facebook.com/SomaRecords

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. embe

    jak dla mnie trochę przegalopowany produkcyjniak, poprzedzająca epka była lepsza