Pejzaż – Blues
Bartek Woynicz:

Nostalgiczna nóżka chodzi.

Jacaszek – Music For Film
Mateusz Piżyński:

To nie jest soundtrack, chociaż…

Sleeparchive – Trust
Paweł Gzyl:

Techno sprowadzone do loopów.

Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!



Sehno – Vitra

Kooperacja polsko – japońska.

Mówiono kiedyś, że mamy zostać drugą Japonią. Nie będę oceniał czy lub w jakim stopniu nam się udało lub też nie, ale jedno stwierdzić można, że muzyka japońskich twórców znajduje u nas odbiorców. Być może z tego powodu krajowy wydawca Fundacja Kaisera Söze zdecydował się wydać płytę dwóch wykonawców pochodzących z Japonii. Co prawda materiał został zarejestrowany w Berlinie, ale już masteringiem zajął się Michał Kupicz. Duet sehno tworzą Shingo Inao oraz Masaya Hijikata.

Shingo zajmuje się eksploracją dźwięków opartych na sensorach ruchu. Innymi słowy czynnik ludzki jest tu ważniejszy, niż syntetyczna materia. Dodatkowo w zakres jego zainteresowań należy wpisać przestrzeń i funkcjonowanie w niej dźwięku. Z kolei Masaya specjalizuje się w japońskim tańcu butoh. Woli nie ujarzmiać muzyki, a dać jej swobodę ponadgatunkową co w konsekwencji prowadzi nas do muzyki improwizowanej. Na albumie zajął miejsce za zestawem perkusji akustycznej. Natomiast Shingo zajął się grą na fortepianie i elektroniką.

Idea całości zawiera się w dialogu jaki obaj wykonawcy ze sobą prowadzą. Interesującym zabiegiem jest, że został on poprowadzony w odizolowaniu od siebie obu muzyków. Nie widzieli się w trakcie sesji. Nie umawiali się wcześniej co do tematów muzycznych. Przebywając w osobnych pomieszczeniach studia nagrań, mieli zdać się na swoje instynktowne reakcje. Rezultat jest więcej niż zadowalający. To intymna muzyka, która ma w sobie wbudowaną nerwowość. Wywołuje uczucie kojące, ale potrafi też wywołać gęsią skórkę.

Pomimo wielu dobudówek elektronicznych, muzyka duetu płynie swobodnie bez żadnych tam. Elektronika, sterowana ludzką ręką, nie przeszkadza melodii („Setast”). Zdarzają się momenty bardziej zrywne („Ndiayifene”), ale nie burzą całości. Panowie korzystają też z ambientowych form, które mają być podłożem ich improwizacji. Czyste, niemal sterylne brzmienie niesie w sobie sporo przestrzeni. Upodobałem sobie wieńczący dzieło utwór „Gaodil” z uwagi na najbardziej nieoczywisty charakter. Warto rozsmakować się w muzyce Sehno choćby z uwagi na jej nieprzeciętny wymiar duchowy.

Fundacja Kaisera Söze | 2018

Bandcamp
FB

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze