Shed – Oderbruch
Paweł Gzyl:

Szperając w zbiorowej pamięci.

KTLH – Azathoth
Jarek Szczęsny:

Egzorcyści będą mieć pełne ręce roboty.

Koenraad Ecker & Frederik Meulyzer – Carbon
Paweł Gzyl:

Wizyta na Spitsbergenie.

Planetary Assault Systems – Live At Cocoon Ibiza
Paweł Gzyl:

Techno z saksofonem? Czemu nie!

Olo Walicki & Jacek Prościński – Llovage
Jarek Szczęsny:

Uciekająca sekcja rytmiczna.

Abul Mogard – Kimberlin
Maciej Kaczmarski:

Elegia na odejście.

Tobias Preisig – Diver
Łukasz Komła:

Skoncentrowana powódź.

Lee Gamble – Exhaust (Flush Real Pharynx Part 2)
Paweł Gzyl:

Powrót do korzeni.

Various Artists – Pop Ambient 2020
Paweł Gzyl:

Ambient jak skała.

FKA Twigs – Magdalene
Jarek Szczęsny:

Jedno płuco.

Sarin – Moral Cleansing
Paweł Gzyl:

EBM wyszlifowany na najwyższy połysk.

Mary Komasa – Disarm
Przemysław Solski:

Rozbrójmy się.

Black Sea Dahu – No Fire in the Sand
Łukasz Komła:

Tonąc w lekkości.

DJ Shadow – Our Pathetic Age
Jarek Szczęsny:

Ilość nie przekłada się na jakość.



Book Of Air – Se (in) de bos

Ambient na osiemnastu muzyków!

Czekałem na nowe nagrania belgijskiego kolektywu Book Of Air. Trzeba było poczekać dwa lata. Poprzedni i zarazem pierwszy ich album nosi tytuł „VVolk”, o którym napisałem tak: Muzyka z „VVolk” jest jak oderwany od rzeczywistości fragment, z którym warto się zaprzyjaźnić i być jego częścią.

Opisując „VVolk” nie wymieniłem wszystkich członków Book Of Air, co spieszę nadrobić, bo tworzą ten zespół świetni instrumentaliści znani z wielu innych znakomitych projektów, takich jak Fieldtone, Merope (w tym roku ukazał się ich wyśmienity „Naktės”), Hoera. czy JK’s Kamer. Spiritus movens całego przedsięwzięcia to Stijn Cools – perkusista i kompozytor, uhonorowany wieloma prestiżowymi nagrodami na festiwalach jazzowych. Stijn założył z bratem – gitarzystą Bertem Coolsem – niezależną wytwórnię Granvat. Bert także jest niezwykle cenionym muzykiem jazzowym, grającym na całym świecie.

Pozostali muzycy Book Of Air to: Laurens Smet (bas elektryczny), Hendrik Vanattenhoven (kontrabas), Nathan Wouters (kontrabas), Sep François (wibrafon, cymbały), Indre Jurgeleviciute (kokle), Fruz Tonteling (harmonium), Wout Gooris (piano Rhodes), Ruben Machtelinckx (gitara elektryczna), Benjamin Sauzereau (gitara elektryczna), Niels Van Heertum (eufonium), Yann Lecollaire (saksofon barytonowy), Viktor Perdieus (saksofon tenorowy), Thomas Jillings (saksofon tenorowy), Erik Bogaerts (saksofon altowy), Frans Van Isacker (saksofon altowy) i Mathieu Robert (saksofon sopranowy).

fot. Aleksei Kazantsev

„Se (in) de bos” obezwładnia swoistą hipnozą i delikatnością. Muzyka Book Of Air przenika głęboko do świadomości, zatrzymuje skutecznie wskazówki zegara i też daje sporo ukojenia. Ambientowa orkiestra – bo tak można ich nazwać – kołysze przestrzenią, grając długie oraz wolno rozwijające się sekwencje, które imitują spowolnione ruchy drzew na wietrze. Przynajmniej moja wyobraźnia mknie w leśną i melancholijną gęstwinę, choć rozświetloną promieniami słonecznymi. Kontrabasy pulsują miarowo, ale również z odpowiednim wyczuciem i wyciszeniem. Gitary (czyżby e-bow?) szkicują zaś kolejną warstwę. W ciągu godziny – ponieważ tyle trwa „Se (in) de bos” – mamy ciągłe stany unoszenia i opadania, unoszenia i opadania. Zdecydowane narastanie oraz złożoność struktur nadchodzi w okolicach 21 minuty – wówczas z saksofonów wydobywają się szmery i subtelne powiewy, a w tle przygrywają im inne rozkołysane instrumenty. Nie zapominajmy także, iż jest to na swój sposób muzyka improwizowana, ale taka bardzo uduchowiona – odrzucająca żywiołowość, drapieżność – wprowadzająca słuchacza w stan eklektycznego snu.

Nieczęsto można dziś spotkać oryginale podejście w ambientcie. Kolektyw Book Of Air zdecydowanie wypełnia sporą część takiej luki, zacierając poczucie przewidywalności. No bo ile można wsadzać do uszu słuchaczy ambientowych bubli? Po drugie, trudno byłoby myśleć o tym, co się zdarzyło w tym roku w obrębie tego gatunku, wypierając fakt pojawienia się „Se (in) de bos”. Book Of Air dokopują się w ambientcie do świeżych rozwiązań i proponują niekonwencjonalne postrzeganie czasu w muzyce. Trwanie nie musi kojarzyć się z bezwładnością. Sugerowałbym rozszczepiane rzeczywistości na atomy i przyglądanie się ich niestającym zmianom.

26.10.2018 | Sub Rosa / Granvat

 

Strona Sub Rosa »Profil na Facebooku »Strona Granvat »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze