Sampa the Great – The Return
Jarek Szczęsny:

Czas weryfikacji.

Tsvey – O
Jarek Szczęsny:

Trzy razy „bez”.

SCSI-9 – Squares & Circles
Paweł Gzyl:

Pierwszy nowy album projektu od siedmiu lat.

Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.



Andrzej Korzyński – W klubie disko

Na ubiegłorocznej odsłonie łódzkiego Soundedit Festivalu miała swoją oficjalną premierę winylowa EP-ka Andrzeja Korzyńskiego – „W klubie disko”. Obok niepublikowanych utworów mistrza znalazły się także dwa remiksy Das Komplex i Hatti Vatti. 

Niezmiernie cieszy fakt, że w ciągu ostatnich kilku lat przywrócono muzyce Andrzeja Korzyńskiego (aranżer, pianista, kompozytor, organista ur. 1940) w pełni zasłużony szacunek i ponowny rozgłos. Chyba największą w tym zasługę należy przypisać polskiej wytwórni GAD Records. Nakładem tejże oficyny ukazały się wyjątkowe reedycje – na płytach kompaktowych i winylowych – ścieżek dźwiękowych Korzyńskiego do takich filmów jak „Akademia Pana Kleksa”, „Wielki Szu” czy „W Pustyni i w Puszczy”.


Oczywiście należy przywołać wydawnictwo „Sonda 2”, na którym mamy zarówno solowe nagranie kompozytora, jak i znakomitej grupy Arp Life (powstała w 1974 r.), utożsamianej z postacią Korzyńskiego. Tutaj GAD Records zrobiła tak samo mnóstwo dobrej roboty, wznawiając ich debiutancki album pod tytułem „Jumbo Jet” (1977 r.) oraz zapomnianą przez parę dekad kasetę „Z bezpieczną szybkością” (1978 r.). Zasięg muzyki Arp Life w latach 70. był imponujący, ponieważ utwory grupy pojawiały się w filmach (m.in. „Człowiek z marmuru” Andrzeja Wajdy, „W Pustyni i w Puszczy” Władysława Ślesickiego), na kasetach demonstracyjnych do magnetofonów i hotelowych windach.


Cofając się jeszcze do lat 60. (a jest to bardzo istotne patrząc na karierę kompozytora), Korzyński w 1965 roku wspólnie z Mateuszem Święcickim i Witoldem Pogranicznym założył Radiowe Studio „Rytm”, którego misją było nagrywanie i popularyzowanie ówczesnej muzyki młodzieżowej. Studio „Rytm” wylansowało, lub pomogło w karierze takim wykonawcom jak, m.in.: Niebiesko-Czarni, Czerwone Gitary, Polanie, Trubadurzy, Breakout, Czesław Niemen, Piotr Szczepanik czy Marek Grechuta. W tamtym okresie Korzyński prowadził również zespół Ricercar 64.

Pamiętajmy, że Korzyński jako jeden z pierwszych artystów w Polsce wykorzystywał syntezatory oraz tworzył muzykę disco. No i wymyślił postać Franka Kimono, a także napisał tekst do nagrania „Mydełko Fa”.

Tak w wielkim skrócie przedstawia się barwne życie artystyczne Andrzeja Korzyńskiego. Tymczasem przenosimy się wstecz o parę miesięcy, jest koniec października roku 2018, gdzie na łódzkim Soundedit Festivalu kompozytor otrzymał statuetkę „Człowieka ze złotym uchem”. W związku z tym Narodowe Centrum Kultury – zaangażowane od dawna w promowanie twórczości Korzyńskiego – postawiło opublikować specjalną płytę winylową zatytułowaną „W klubie disko” (nakład 400 egzemplarzy i dawno wyprzedany), z pięcioma dotąd niepublikowanymi utworami kompozytora oraz dwoma remiksami autorstwa Das Komplex i Hatti Vatti.

Andrzej Korzyński w trakcie spotkania w Chorzowie w 2017 r. z okazji premiery płyty „Wielki Szu”, fot. GAD Record

EP-kę otwiera świetny fragment „Ocalenie” (wyciągnięty z archiwum Arp Life), w którym mamy wysuniętą linię basu, sekcję smyczków i dęciaków oraz filmową dramaturgię na przecięciu klimatu „07 zgłoś się” (Korzyński i Włodzimierz Korcz byli twórcami ścieżki dźwiękowej) i opowieści o Jamesie Bondzie. Bardzo ciekawie wypada również temat z filmu „Okrągły tydzień” (1977 r.) Tadeusza Kijańskiego. Ciekawostką jest to, że dialogi w scenariuszu do tego obrazu wyszły spod pióra niedawno zmarłego Kazimierza Kutza. W tej kompozycji liryzm partii instrumentów smyczkowych całkiem nieźle koresponduje z tym, co stworzył Jerzy Matuszkiewicz do serialu telewizyjnego „Janosik”. W „Ich Will Nach Hause” najciekawiej prezentuje się mięsisty syntezator Korzyńskiego w przeciwieństwie do banalnej aury westernu w tle. No i jest ukochane disco w utworach „Akwen Eldorado” (1988 r.) – pochodzący z miniserialu sensacyjnego o takim samym tytule – oraz „Na zawsze twoja dziewczyna” (wyciągnięty z repertuaru Arp Life). Oba numery opisałbym jako PRL-owski dancing z gangsterską intrygą obsypaną cekinami, strzelającym (pistoletem) szampanem i tańczącymi pięknymi kobietami w „Klubie disko”!

Przekładając płytę na stronę B można znaleźć wspomniane wcześniej remiksy. Das Komplex (Marcin Łukaszewicz) zajął się „Na zawsze twoją dziewczyną”, zaś Hatti Vatti (Piotr Kaliński znany także z HV/NOON, Nanook of the North) przemodelował „Okrągły tydzień”. Das Komplex wydłużył, rozbudował i ostatecznie świetnie obudował romantyzmem oraz niespiesznym tempem temat z utworu Korzyńskiego. Hatti Vatti odniósł się do sprawy w nieco krótszej formie, ale tak samo atrakcyjnie jak Das Komplex

Na koniec kolejna dobra wiadomość dla fanów muzyki Andrzeja Korzyńskiego. Już 25 stycznia w GAD Records ukażą nagrania kompozytora do telewizyjnych filmów niemieckiego reżysera Celino Bleiweissa, nakręconych w latach 70. i 80. Nic tylko czekać! Więcej informacji tutaj.

październik 2018 | Narodowe Centrum Kultury / GAD Records

 

Strona Narodowego Centrum Kultury »Profil na Facebooku »Strona GAD Records »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze