Alberich – Quantized Angel
Paweł Gzyl:

Suma wszystkich przemian.

Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast
Jarek Szczęsny:

Taniec z kaktusem.

HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.



Anna Zaradny – Go Go Theurgy

Anna Zaradny powraca z zupełnie świeżym materiałem!

Jesienią ubiegłego roku polska kompozytorka, saksofonistka i artystka audiowizualna opublikowała bardzo dobry minialbum „RE:EM” (nasz recenzja), gdzie mieliśmy jej remiks utworu grindcore’owo-death metalowej grupy Antigama, jak i nagranie „NEW feat OLD” Zaradny w interpretacji Christiana Fennesza. Fakt, faktem, ale od czasu utworu „Octopus”, który znalazł się na splicie z Burkhardem Stanglem z 2012 roku, nie było nowych kompozycji Zaradny.

Tegoroczny longplay „Go Go Theurgy”, podobnie jak krążek „Mauve Cycles” (2008), pomieścił dwie długie kompozycje zbudowane wyłącznie z elektronicznych struktur, mam tu na myśli syntezator analogowy i software’owe urządzenia imitujące różnorodne brzmienia (być może jeszcze kiedyś artystka powróci do saksofonu). Nowe nagrania niosą za sobą potężną dawkę fizyczności, już od pierwszych sekund w „Theurgy One” – typuję, że źródłem jest analogowy dron – wgryza się w nasze ciało swoista pętla przedziwnych fal dźwiękowych zmieniająca swój układ choreograficzny w ułamki sekund.

Strona B tego wydawnictwa przynosi jeszcze ciekawsze doświadczenia sensualne w postaci „Theurgy Two”. Niespodziewanie performatywny trans w wykonaniu Zaradny zostaje nasycony strzępkami melodii o orkiestrowej proweniencji, a ich binarny charakter sprawia, że obcujemy z czymś wyjątkowym, nie dającym się nazwać. Nawet zmysły odmawiają posłuszeństwa. Ten koherentny i zarazem postrzępiony strumień dźwięków na chwilę zamiera, po czym wydostaje się na wierzch nieco inne stworzenie – niepokój, niepostrzeżenie przeradzający się w coś na kształt organicznego ambientu. Nazywanie tego „zjawiska” powszechnie znaną nomenklaturą jest banalne, choć ułatwia śledzenie podskórnych kontekstów.

Okazuje się, że Anna Zaradny konsekwentnie zaciera po sobie wszelakie oczywiste tropy mogące nas – słuchaczy – naprowadzić na trywialny tok myślenia, który w konsekwencji byłby jedynie zaśniedziałym splotem etykietek, jak wiemy, swobodnie przypinanych na prawo i lewo. Artystka stoi po środku tego procesu i nie zamierza wychylać się w żadną stronę (nie mylić tego z jakąś formą kunktatorstwa), co czyni jej twórczość oryginalną i dalekobieżną.

13.05.2016 | Musica Genera / Bocian Records

 

Strona Anny Zaradny »Strona Musica Genera »Strona Bocian Records »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.