Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.

Coil – Live Five
Maciej Kaczmarski:

Niewyrażalna intymność.

Vin Sol – Planet Trash
Paweł Gzyl:

Od house’u do ambientu.

Flying Lotus – Flamagra
Bartek Woynicz:

Fire Walk with Me.

Mazut – Promień
Jarek Szczęsny:

Nadmiar bywa szkodliwy.



Fire! Orchestra – Ritual

Fire! Orchestra znów nadaje na najwyższych obrotach!

Trzon Fire! Orchestry stanowią trzej muzycy: Mats Gustafsson (saksofon), Johan Berthling (bas) i Andreas Werliin (perkusja). Ale jak przystało na porządną orkiestrę, oprócz nich w składzie tego kolektywu mamy dwie fantastyczne wokalistki Mariam Wallentin i Sofię Jernberg, a także waltornistę, tubistę, klarnecistę i saksofonistów, takich jak Niklas Barnö, Jonas Kullhammar, Mats Äleklint, Per Åke Holmlander czy Anna Högberg.

W ubiegłym roku szwedzko-norweskie trio The Thing (Mats Gustafsson, Ingebrigt Håker Flaten, Paal Nilssen-Love) wydało bardzo dobry album „Shake” (tutaj pisałem), zaś na początku 2016 roku pojawił się piąty longplay formacji Fire! – „She Sleeps, She Sleeps”. Dodam, że Berthlinga i Werliina należy również kojarzyć z takimi grupami jak Tape, Angles 9 czy Wildbirds & Peacedrums.

Wszyscy pamiętamy wspaniałe szaleństwo, jakie znalazło się na koncertowym albumie „Exit” z 2013 roku, o którym wspominałem przy okazji cyklu „3 pytania” z Gustafssonem. Rok później pojawił się równie znakomity materiał, pt. „Enter” (nasza recenzja). Teraz Ognista Orkiestra prezentuje płytę „Ritual”, a na niej pięć kompozycji o niezwykłej porcji free jazzowej i rockowej energii, choć członkowie tego zespołu nie ograniczają się jedynie do tych dwóch estetyk. Na „Exit” można było doszukać się nawet krautrockowej motoryki. Artyści nieustanie przemycają do swojej twórczości także swobodną improwizację czy eksperymentalną elektronikę z okolic noise’u (np. w „Ritual Part 3”).

W kompozycji „Ritual Part 1” słychać, że Fire! Orchestra swoje orkiestrowe aranże tworzyła pod wpływem dokonań orkiestry Billa Dixona, co nie zmienia faktu, że dzikie wokalizy Wallentin i Jernberg robią piorunujące wrażenie. „Ritual Part 2” z kolei otwiera świetne solo saksofonu, które zestawiono z melodyjnym tematem dęciaków i wokalami, później do głosu dochodzi rockowy groove wzniecający prawdziwy ogień! Nie inaczej jest w „Ritual Part 4”, gdzie kapitalne gitarowe riffy (mogące kojarzyć się z holenderskim The Ex) stanowią doskonałą bazę dla dęciaków, świetnej sekcji rytmicznej i nieustannie zachwycających głosów Wallentin i Jernberg. „Ritual Part 5” to chyba najbardziej spokojna część tego wydawnictwa, wręcz delikatnie usypiająca transowym pochodem basowym, a z drugiej strony mamy drapieżne, free jazzowe solo klarnetu.

Wiem, że teraz podchodzę do „Ritual” z ogromną euforią i nic tego nie zmieni. Ale martwi mnie jeden fakt dotyczący formuły obranej przez Fire! Orchestrę. Tak naprawdę nie ma studni bez dna, są tylko dodatkowe odwierty. Póki co kolektyw radzi sobie wyśmienicie i żłobią co chwilę nowe korytarze dające im świeżą dawkę pomysłów zamieniających się w nietuzinkowe kompozycje. Jednak mam tą świadomość, że kiedyś w swoich poszukiwaniach mogą trafić na mur, którego nie sforsują. Choć znając Gustafssona, Berthlinga i Werliina to bez problemu znajdą sobie inne miejsce i ponownie rozpalą ogień.

29.04.2016 | Rune Grammofon

 

Strona Rune Grammofon »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.