Hauschka – A Different Forest
Jarek Szczęsny:

Intymny nastrój nie wystarczył.

The Chi Factory – The Mantra Recordings
Ania Pietrzak:

„Na początku była miłość.”

Jozef van Wissem & Jim Jarmusch – An Attempt To Draw Aside The Veil
Maciej Kaczmarski:

Muzyka jak poezja.

Wolność – Nowa Kolonia
Jarek Szczęsny:

Wolność na wolności.

Babadag – Šulinys
Jarek Szczęsny:

Nie budźcie śniącego.

Lee Gamble – In A Paraventral Scale
Paweł Gzyl:

Początek trylogii.

Maurice Louca – Elephantine
Łukasz Komła:

Gargantuiczna bliskość jazzowego kosmosu.

Hoera. – ≈
Łukasz Komła:

Uderzająca subtelność. 

Julia Kent – Temporal
Jarek Szczęsny:

Hipnotyzowanie słuchacza.

Bendik Giske – Surrender
Jarek Szczęsny:

Zagwozdka.

Wiktor Stribog – Poradnik Uśmiechu OST
Stanisław Bryś:

Grzybowe melodie w duchologicznym sosie. 

Orphan Ann – The Practice Of Surrender
Paweł Gzyl:

Piękno w mroku.

Ami Shavit – Yom Kippur 1973
Jarek Szczęsny:

Inspirowane wojną.

Jakub Lemiszewski – Podróż Na Wschód – Część I
Jarek Szczęsny:

Kuba i kamień filozoficzny.



Nowości z Ruptured

Dwie nowości płytowe z libańskiej oficyny Ruptured, gdzie jedną z nich zaliczam do najciekawszy wydawnictw tego roku!

Oiseaux-Tempête & The Bunny Tylers – „The True History of the Tortoise & the Hare According to Lord Dunsany” (Ruptured | 18.05.2018)

W tym projekcie połączono siły muzyków z Francji i Libanu. Oiseaux-Tempête założyli w 2012 roku Frédéric D. Oberland i Stéphane Pigneul. Obecnie jest to kwartet z udziałem Bena Mc Connella i Garetha Davisa. W ubiegłym roku wydali kapitalny album „Al-‚An !” zarejestrowany w Bejrucie w towarzystwie tamtejszych artystów (Charbel Haber, Sharif Sehnaou, Tamer Abu Ghazaleh, Youmna Saba).

Na „The True History of the Tortoise & the Hare According to Lord Dunsany” (zabawny tytuł w kontrze do zawartej muzyki) słyszymy także libański duet The Bunny Tylers, w składzie którego mamy wokalistę i gitarzystę Charbela Habera (Scrambled Eggs, Malayeen, Johnny Kafta Anti-Vegetarian Orchestra) oraz multiinstrumentalistę i producenta Fadiego Tabbala (The Incompetents, Under the Carpet, Safar).


Ich materiał powstał w tym samy czasie co „Al-‚An !”, czyli pod koniec pobytu członków Oiseaux-Tempête w Libanie, kiedy D. Oberland (gitara, syntezatory) i Pigneul (bas, automat perkusyjny, syntezatory) wyszli na scenę, by zagrać wspólny koncert z Haberem (gitara) i Tabbalem (gitara, automat perkusyjny). Szczęściarzami są ci, którzy byli tego wieczora w Bejrucie i odwiedzili klub Reunion. Płytę wypełniły połączone ze sobą kompozycje tworzące absolutnie hipnotyzującą muzykę z pogranicza post-rocka, minimalistycznej elektroniki i cold wave’u. Choć nie ma w ich graniu natarczywości, ani szczególnej dominacji którejś z wymienionych estetyk. Emocje, napięcie i feeling pęcznieją, opadają oraz faulują tu z niebywałą lekkością. Jestem ciekaw waszych opinii, jak już będziecie na etapie utworu zamykającego całość – „The Little-Known Ending Fading Away”. Nie potrafię uwolnić się od „The True History of the Tortoise &the Hare According to Lord Dunsany”. Tak, bo mnóstwo tu szczerych emocji napędzających jedną z najciekawszych płyt tego roku!

Strona Oiseaux-Tempête »Profil na Facebooku »Strona The Bunny Tylers »Profil na Facebooku »

Calamita – „Calamita” (Ruptured | 19.12.2017)

Z kolei pod nazwą Calamita mamy gitarzystę Sharifa Sehnaouiego, basistę Tony’ego Elieh i włoskiego perkusistę Davide Zolli – znanego z kolektywu Squadra Omega. Na pewno jest to inne oblicze gitary Sehnaouiego, którego najczęściej słyszymy w roli improwizatora. Tutaj gra bardzo rockowo używając przestera, choć i tak nie brakuje noise’u, brudu, szorstkości czy sprzężeń.

Momentami motoryka Calamity może kojarzyć się z krautrockiem, nurtem Rock in Opposition i punkiem („FTC”, „Too Young To Rock’N’Roll”). W pierwszych minutach „Al’Il” sytuacja się zmienia, panowie eksperymentują z minimalistyczną formą oraz brzmieniem przy wsparciu elektroniki i gongów (?), ale niespodzianie wjeżdża transowy rytm perkusji Zolliego. Gdybym nie miał świadomości, że to nagranie zostało wydane w 2017 roku, to wskazałbym na zagubioną taśmę Can. Równie znakomicie wypada prawie dwudziestominutowy utwór „Another One of Those Very Long Goodbyes”. Zainteresowani muzyką tria powinni się pośpieszyć z zakupem albumu, gdyż wyszedł w ograniczonej ilości 300 kopii. Warto go poznać i mieć!

 

Strona Ruptured »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze