Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else
Paweł Gzyl:

Muzyka jako przyjemność.

Manu Delago – Circadian
Jarek Szczęsny:

Cykle snu.

Various Artists – Total 19
Paweł Gzyl:

Witamy jesień z Kompaktem.

Alessandro Cortini – Volume Massimo
Jarek Szczęsny:

Wyłapywanie wadliwych elementów.



iTAL tEK – Midnight Colour


Po pozytywnie przyjętym „cYCLICAL” z 2008 roku czas na kolejny longplay, czyli wyczekiwany już od jakiegoś czasu „Midnight Colour”, wydany oczywiście nakładem Planet Mu. Patrząc na ostatnich parę lat działalności tej wytwórni można zaobserwować tu tendencję do wystawiania dubstepu i jemu podobnych tworów jako swego rodzaju okrętu flagowego, lecz nie należy tego odczytywać jako zarzut – Planet Mu stawiając na takich artystów jak Vex’d, Boxcutter, Distance, Milanese czy właśnie iTAL tEK udowadnia, że będąc labelem ceniącym sobie zarówno eklektyzm, jak i wysoką jakość wydawanego materiału, zna się na rzeczy, a związek z dubstepem nie jest tu niczym przypadkowym. To tu przecież zostały wydane „Degenerate”, „Oneiric” czy „My Demons”, a szeroka koncepcyjnie twórczość iTAL tEKa raczej nie mogłaby znaleźć sobie lepszego promotora niż właśnie Planet Mu. Przejdźmy jednak do sedna sprawy, czyli do „Midnight Colour”.


„Midnight Colour” to album niewątpliwie zaskakujący swoją różnorodnością tematyczną, a w porównaniu do poprzednika również i klimatem, który uległ jakby lekkiemu złagodnieniu. O ile „cYCLICAL” można uznać za dość mroczny i surowy, o tyle „Midnight Colour” jawi się jako zbiór utworów o zabarwieniu zdecydowanie lżejszym i bardziej melodyjnym. Typowe dla dubstepu 140 BPM ustępuje tu miejsca na rzecz form bardziej frywolnych i eksperymentalnych, nieraz nacechowanych wyraźnymi wpływami glitchu (otwierający album powolny „Neon Arc” czy progresywny „Infinite”, wpadający w rytm r’n’b) czy bardziej futurystycznymi odmianami instrumentalnego rapu (rewelacyjny, energiczny „Babel”). Na tym jednak nie koniec, ponieważ przewijają się tu zarówno utwory inspirowane 2-stepem (kosmiczny „Heliopause”), jak i bliższe głębszej i wolniejszej odmianie techno (żywy „Moment in Blue” czy też subtelny „Restless Tundra”). Co ciekawe, jeśli by wykonać zestawienie procentowe zawartości albumu, to dubstepu w rozumieniu klasycznym jest tu stosunkowo mało, a nawet ta i tak niewielka część jest urozmaicona wariacjami na temat gatunku wyjściowego – mamy tu m.in. przywodzący na myśl dub-techno, głęboki „Strangelove VIP”, a z drugiej strony gęsto wyścielony syntetycznymi dźwiękami „Moon Bow”. Jednak mimo całej tej różnorodności, spójność albumu, o dziwo, wcale nie zostaje zatarta. iTAL tEK serwuje słuchaczom porcję świetnie wyważoną – z jednej strony zachwyca mnogość inspiracji, z drugiej zaś imponuje dźwiękowa harmonia i płynna zmiana klimatu między poszczególnymi utworów, które jako suma tworzą iście synergiczny efekt.
„Midnight Colour” to album barwny i różnorodny. Ci, którzy cenią sobie muzyczny mariaż interdyscyplinarny powinni być usatysfakcjonowani. Z kolei zawiedzeni mogą czuć się ci, którzy nastawiali się na kolejną dawkę mrocznego, szorstkiego dubstepu, jednak w przypadku tej płyty jeszcze dalsze wyjście iTAL tEKa poza hermetyczne ramy jednego gatunku skutkuje czymś naprawdę wartościowym, w żadnym stopniu nie umniejszającym mu jako jednej z ciekawszych postaci sceny dubstepowej.

Planet Mu, 2010

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. bronchusevenmx

    Dawno nie słyszałem płyty, która z utworu na utwór jawi mi się jako coś naprawdę świetnego… Każdy kolejny utwór to kolejny schodek przyjemności… Uwielbiam „niedopowiedziane” brzmienia melodii, a tych tu naprawdę sporo. Jedyny zarzut to oklepana i zarżnięta rytmika 🙂 Ale i tak jest dobrze!

  2. -=0-_-0=-

    Nie ma się co tutaj wielce rozpisywać: płyta słaba, miałka, wtórna, nie wprowadzająca nic nowego do gatunku. Nie warto po nią sięgać, by nie zepsuć sobie przyzwoitego wrażenia po „cYCLICAL”.