Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!

Camea – Dystopian Love
Paweł Gzyl:

Futurystycznie i kobieco.

Shabaka and the Ancestors – We Are Sent Here By History
Jarek Szczęsny:

On wie więcej.

The Fear Ratio – They Can’t Be Saved
Paweł Gzyl:

Suma najlepszych elementów.

Earth Trax – LP1
Jarek Szczęsny:

Nic ponadto.

Radosław Kurzeja – Ogród botaniczny w Palermo
Jarek Szczęsny:

Niekontrolowane lenistwo.

Koza – Patologya
Jarek Szczęsny:

Atrakcyjność ujemna.

Caribou – Suddenly
Bartek Woynicz:

Co nagle, to po diable?

FOQL & Fischerle – Personal Wastelands
Jarek Szczęsny:

Triskeliony.



Marion Brown

Kontynuując wątek „esencji” z mojego pierwszego wpisu chciałbym skupić się nie na konkretnym utworze czy albumie, ale na pewnej postaci, która obrazuje jednocześnie prostą ścieżkę, jaką z reguły podążają muzycy free jazzowi.

„You See What I’m Trying To Say?” to świetnie przedstawiony portret saksofonisty Mariona Browna, którego twórczość szczególnie sobie cenię. Film zaczyna się od banalnego sformułowania „Muzyka czasem bywa smutna, czasem wesoła, czasem szybka, czasem wolna” – tak niewiele trzeba sobie uświadomić żeby móc poczuć muzykę.

Zobacz na Vimeo »

Mam wrażenie, że takie słowa z ust Europejczyka padają bardzo rzadko, lubimy dorabiać filozofię, komplikować sobie życie uciekając w przeintelektualizowane treści a odrzucamy to co najbardziej wartościowe. To banalne przesłanie jakie niesie w sobie zarówno ten film jak i mój wpis od jakiegoś czasu jest moim życiowym motto, sam często popadam w niepotrzebne schematy, a takie proste rzeczy sprowadzają mnie na ziemię, nagle wszystko zaczyna się układać, powstaje samo, intuicyjnie.

Wgłębiając się w muzykę Browna warto zacząć od płyty „Sweet Earth Flying” po czym popłynąć przez nagrania z wibrafonistą Gunterem Hampelem aż po eksperymentalne sesje z Elliotem Schwartzem. Ukaże się nam postać o niesamowitej ekspresji, nie bojąca się poszukiwać. Polecam.

Przemysław Etamski

Muzyk, producent muzyczny. Od lat konsekwentnie buduje swój charakterystyczny styl łączący w sobie surowe brzmienie i prostotę hiphopu, elektroniczne improwizacje oraz głębokie inspiracje jazzem. Znany ze swojej działalności solowej (Kosmos EP 2009, Lovely Interstellar Trip 2012), ostatnio jednak co raz częściej bierze udział w kolaboracjach z innymi muzykami – m.in. Kristen, Robert Piernikowski, Paweł Szpura, Peve Lety. W 2012 roku razem z Robertem Piernikowskim powołał do życia niezależny label Latarnia.

Profil na BandCamp »Słuchaj na Soundcloud »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.