Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.

Apparat – Capri-Revolution (Soundtrack)
Mateusz Piżyński:

Pierwsza odsłona serii muzyki filmowej Saschy Ringa.

Grischa Lichtenberger – KAMILHAN; il y a péril en la demeure
Paweł Gzyl:

Chrzęszczące ballady.

KeiyaA – Forever Ya Girl
Jarek Szczęsny:

Niepasujące do siebie puzzle.

Atom™ & Jacek Sienkiewicz – Stal
Jarek Szczęsny:

Gotujące się chemikalia.

Kush K – Lotophagi
Łukasz Komła:

Zjadacze lotosu.

Wodorosty – Natura ślepca
Jarek Szczęsny:

Wychłodzona nieustępliwość.

Korzeniecka, Rucki – 2 x perkusja
Jarek Szczęsny:

Nieoczekiwany splot pałeczek i bębnów.



Neustadt – Drohgebärden

Coś dzieje się w Düsseldorfie – to już trzeci zespół w ostatnich miesiącach, który syntetyzuje na własny sposób to, co było najlepsze w dawnej nowej fali.

Mirko Podkowik i Lukas Heerich zaczęli występować trzy lata temu. Ich koncerty od razu zwróciły na siebie uwagę lokalnej publiczności. Połączenie nerwowej ekspresji scenicznej z wyszukanymi wizualizacjami przemawiało do wyobraźni – bo było równie sugestywne, jak niegdysiejsze prezentacje ich duchowych ojców z tej samej metropolii – D.A.F.

Opublikowany w 2011 roku debiutancki album Neustadt ukazał się w niewielkim nakładzie wyłącznie na winylu. Całe szczęście dzięki współpracy z inną grupą z Düsseldorfu – Stabil Elite – przypomniało sobie o nim szefostwo kolońskiego Italika. I dzięki temu „Drohgebärden” powraca teraz w kompaktowej wersji, aby w pełni objawić swą zjawiskowość.

Już pierwsze dźwięki z krążka wszystko wyjaśniają – lodowaty podmuch syntetycznego wiatru otwiera przed nami drzwi do mrocznej, ale fascynującej krainy dźwięków. „Blau” to klasyczne minimal wave z początku lat 80.: mechaniczny bit wsparty warczącym basem wnosi zgrzytliwą partię klawiszy, zza której dochodzi niepokojący szept wokalisty. Podobnie wypada umieszczony nieco dalej „Geleit” – całkowicie instrumentalna kompozycja, rozpisana na skowyczącą gitarę i powoli odmierzające rytm uderzenia automatu perkusyjnego.


Echa brytyjskiej zimnej fali słychać z kolei w „Zurück/Nach Vorn”. Metaliczne bębny wsparte przesterowanym basem wprowadzają atmosferę złowieszczego rytuału – a kiedy dołącza do nich zanurzony w kłębach chmurnych syntezatorów pełen rezygnacji głos frontmana, staje się jasne, że innym patronem twórczości Neustadt jest Ian Curtis. Bardziej marszowy charakter ma z kolei „Du Und Ich” – ale tym razem więcej tu melodii, bo wprowadzają ją chwytliwe kaskady pohukujących klawiszy.

Nie brak na „Drohgebärden” również silnych wpływów kraut-rocka. Oto podstawą „Neustadt” jest hipnotyczny motorik-beat wywiedziony z epokowych dokonań Neu! – tutaj jednak opatrzony industrialnym pochodem klawiszy i paranoicznie drgającym basem, ukrywającymi powtarzany niczym mantra refren. Umieszczony na finał „Nirgendwo” zaczyna się od brutalnie łupanego rytmu oplecionego świdrującymi dźwiękami syntezatorów – ale kiedy wydaje się, że będziemy mieli do czynienia z kolejną wariacją na temat klasyki Neue Deutsche Welle, utwór przechodzi w plemienny trans odwołujący się do dawnych dokonań Can czy Amon Düül. A wszystko wieńczy ekstatyczna eksplozja świetlistego noise’u – o niemal apokaliptycznym rozmachu.

„Drohgebarden” to zjawiskowy album – wspaniale kontynuujący wątki rozpoczęte wiele lat temu przez wykonawców pokroju D.A.F., Din A Testbild czy Alu, którzy tworząc własną wizję nowej fali, świadomie czerpali z jej korzeni, tkwiących w kraut-rocku. Blisko dokonaniom Neustadt do wykonawców w rodzaju Tropic Of Cancer, skupionych wokół kalifornijskiego oddziału Downwards. W muzyce düsseldorfskiego duetu jest jednak więcej szczerości – zawartej zarówno w szorstkiej i surowej muzyce, jak również w prostych i wyrazistych tekstach. Nie przegapcie tej płyty!

Italic 2013

www.italic.de

www.facebook.com/italicrecordings

www.arbeitskreisneustadt.de

www.facebook.com/Arbeitskreis.Neustadt

 

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.