Wpisz i kliknij enter

Pablo Bolivar – Must

I tak oto trzeba stworzyć nowe określenie muzyczne „deep-dub”.

Słuchając czwartego albumu Pablo Bolivara, aby dobrze ukazać to co skomponował, niech się ujawni nowy tag, będący skrzyżowaniem deep house’u z muzyką dub. Bo oddzielnie, żaden z nich nie określa tego, co się dzieje na „Must”.

„Deep-dub”, bo taka jest muzyka Bolivara – zdominowana (pozornie) melodyką deep-house’u, ale dalszy plan, który jednak bywa pierwszym, to już królestwo dubu – przeróżnego: chmurnego, lżejszego, rozmytego, zbasowanego. Trzy poprzednie albumy barcelońskiego muzyka zahaczały o klub, dub i ambient. Na każdym z osobna dominował inny pierwiastek, jednak teraz, biorąc po cząstce z każdego, utrwalona została całość, czyli „Must” – muzyka Bolivara przedstawiona najsugestywniej i najdojrzalej do tej pory.

Bolivar porusza się po formach które zna i testował na poprzedniejszych albumach – tech-house, deep-house, ambient – i coraz śmielej znaczy je swoim autorskim pociągnięciem, czyli atmosferycznym podbiciem dubu. Kiedy łagodniejsze podkłady błyszczącej elektroniki zderzą się z bezdusznymi podmuchami dubu – naprawdę przynoszą kuszące momenty do słuchania. Od pierwszej do ostatniej minuty album, nawet gdy próbuje zajrzeć w kompletnie odległe gatunki („Rise Your Demons”, synth-pop jak u Kavinskiego) to foremne granie, bez awangardowych wstawek, całkiem konsekwentne.

Niby to nie jest nic nowego, bo każdy z zaprezentowanych gatunków miał już swój czas, swoją zapaść, swój renesans, jednak Bolivar bardzo zgrabnie połączył je, logicznie skroił i atrakcyjnie zaprezentował – z trzech dość uniwersalnych prądów zrobił jeden autorski mechanizm, w którym trzy tryby równo pracują w gęstej atmosferze.

AvantRoots, 2013

3,5/5

Najlepsze momenty: „Diamonds”, „New Order”, „Keep Moving”







Jest nas 14 000 na Facebooku:


Subscribe
Powiadom o
guest
1 Komentarz
Inline Feedbacks
View all comments
Bartooki
Bartooki
7 lat temu

moim zdaniem do „Recall” czy nawet „Motion” nie ma wcale ‚podjazdu’

Polecamy