Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.



Podsumowanie roku 2013 – Paweł Gzyl

Po co znowu pisać o tych samych płytach?

Ci, którzy czytają regularnie „Nową Muzykę” dobrze wiedzą, które albumy uznałem za najlepsze w mijającym roku. Dlatego stwierdziłem, że nie warto po raz kolejny pisać o tych samych płytach. I stworzyłem listę najlepszych tegorocznych krążków, których… nigdzie nie zrecenzowałem (z różnych powodów). Potraktujcie ją jako suplement do zestawu rekomendacji, jaki opublikowałem w mijającym sezonie.

Omar-S „Thank You For Letting Me Be Myself” FXHE

Świat współczesnej elektroniki gna ciągle na łeb na szyję w poszukiwaniu nowych brzmień, a Omar-S ze stoickim spokojem nagrywa swoją muzykę nie oglądając się na nikogo. W tym sezonie znowu uraczył nas kolejnym albumem – tym razem zawierającym bardziej zwartą i energetyczną wizję deep house’u, momentami nawet ocierającą się o techno. Co tu dużo pisać – znakomity materiał od niekonwencjonalnego geniusza.

Somaticae „Catharsis” In Paradisum

Dużo było w tym roku mrocznej muzyki, ale ten album wyróżnia się z całego zalewu tej muzyki. Kiedy inni twórcy poszli w stronę lo-fi, francuski producent postawił na hi-fi, tworząc klinicznie wręcz ostre brzmienie, w którym spotkały się masywne bity rodem z techno, industrialna elektronika i neoklasyczne orkiestracje. Efekt jest porażający – jakby Penderecki zabrał się za tworzenie muzyki klubowej.

Kyle Hall „The Boat Party” Wild Oats

Reprezentant najmłodszej generacji producentów z Detroit nareszcie objawił swój debiutancki album. I zaskoczenie było pełne – to wyjątkowo szorstka i surowa muzyka o niemal eksperymentalnym zacięciu. Oczywiście wpisana w house’owe struktury – ale odarta z wszelkich niepotrzebnych ozdobników. Jeśli lo-fi osiągnęło w tym roku swoje artystyczne apogeum, to właśnie na tym krążku.

Chevel „Air Is Freedom” Non Series

Tytuł wyjaśnia wszystko – włoski producent wpuścił do swej muzyki więcej powietrza i stworzył wyjątkowo przestrzenne brzmienie. To nowoczesne techno o minimalowej proweniencji – ale zanurzone w dronowym oceanarium dźwięku. Mimo tej oniryczności nagrania Chevela nie tracą nic na swej sile – bo są mocno zakorzenione w funkowym pulsie rodem z Motor City. Forza Italia!

Kim Brown „Somewhere Else It’s Going To Be Good” Just Another Beat

Czy ktoś w ogóle zauważył ukazanie się tej płyty? Wydała ją nowa wytwórnia Thaddiego Herrmanna, prowadzącego niegdyś City Centre Offices. Julian Braun i Ji-Hun Kim jako Kim Brown nagrali zestaw tak urzekającego deep house’u, że na pewno Move D i Lawrence poczuli zazdrosne ukłucie w sercu. To typowo europejska wersja tej muzyki – ciepła, elegancka, wysmakowana i zmysłowa.

Traversable Wormhole „Volume 6-10” CLR

Adam X to weteran nowojorskiej sceny klubowej – i prekursor tego, co dzisiaj nazywamy industrialnym techno. Pod szyldem Traversable Wormhole zrealizował dziesięć winylowych dwunastocalówek, które zostały potem zebrane w dwa kompaktowe miksy. W tym roku ukazał się właśnie ten drugi – i jest to jeszcze lepszy zestaw niż pierwszy. Prawie półtoragodzinna suita w stylu techno zrealizowana z imponującym rozmachem.

Ultramarine „This Time Last Year” Real Soon

Nagrana przez ten brytyjski duet w 1991 roku płyta „Every Man And Woman Is A Star” pozostaje do dzisiaj arcydziełem pastoralnego ambientu. Po piętnastu latach od wydania ostatniego krążka, Ian Cooper i Paul Hammond powrócili niespodziewanie z nowym albumem. I jest pięknie – łagodny deep house przechodzi w stonowane IDM, a wysmakowany post-rock w pastelowy ambient. Zaskakująco udana reaktywacja.

Conforce „Kinetic Image” Delsin

Właściwie każda nowa płyta Borisa Bunnika jest zaskoczeniem. Nie inaczej jest z jego nowym materiałem zrealizowanym pod szyldem Conforce. Tym razem to monochromatyczne techno dyskretnie flirtujące z klasycznym IDM-em – czyli lodowata elektronika wyjęta z klubowego kontekstu. Ci, którzy tęsknią za dawnymi dokonaniami Plastikmana, odnajdą tu tę samą precyzję i ten sam nastrój.

NRSB-11 „Commodified” WéMè

Pod tą wyjątkowo niekomercyjną nazwą ukrywa się dwóch mistrzów electro z Detroit – Gerald Donald (czyli Dopplereffekt) i Sherard Ingram (czyli DJ Stingray). Przy wsparciu pochodzącej z Hiszpanii didżejki Penelope stworzyli najlepszy album tego roku w tym stylu. Mroczna, zimna i mechaniczna muzyka rodem z futurystycznej dystopii idealnie pasuje do czasów wszechobecnej infiltracji i kontroli.

„100DSR” Delsin

Dwupłytowy zestaw kompaktowy zbierający wszystkie nagrania z winylowych dwunastocalówek, ukazujących się w ramach serii „100 DSR” holenderskiej tłoczni. I trudno tu znaleźć słaby utwór – to ponad dwie godziny najszlachetniejszego house’u i techno w wykonaniu takich artystów, jak Redshape, Claro Intelecto, Convextion, Mike Dehnert, Delta Funktionen czy John Beltran. Rewelacja!

Ci, którzy mieliby ochotę zapoznać się z moim felietonowym podsumowaniem mijającego roku, mogą zajrzeć tutaj:

http://muzyka.onet.pl/klubowa/miedzy-podziemiem-a-komercja-czyli-podsumowanie-roku-2013-w-nowej-elektronice/zmh7h

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 10

  1. DetroitManiak

    Dokładnie! cieszy że jest recenzent który rozumie że nowa muzyka to nie tylko ambient, modern classical czy noise, ale nowoczesna muzyka taneczna która potrafi być dużo bardziej awangardowa niż gatunki powyżej. I za to dzięki. Cheers na Nowy Rok.

    • Paweł Gzyl

      Nowa muzyka to przede wszystkim techno i house. I tak już od ćwierć wieku. 😉

  2. jędrek

    dla pana pawła [ tym razem wysiadły mi duże litery ] po prostu oscar czy co tam dają – zajebiste polecajki …. nie zawsze się zgadzamy ale 🙂 najlepsze zaskoczenia zawsze od ciebie panie pawle ! nowamuzyka żyje tobą – będę szczery do cholery !

  3. ReneGad

    propsy na Halla 🙂

  4. lofixxx

    dzięki Pawle za cały rok super inspiracji!

  5. marek

    Elegancko.

  6. yulquen

    ten Delsin (Densil) mistrzostwo, dzięki za Ultramarine