DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.



His Dirty Secrets – Thug Life

Polskie pochodzenie zobowiązuje. Nu Disco, z którym przetańczysz całą noc.

Łukasz Koprowski od lat mieszka w Stanach Zjednoczonych i jak się za chwilę przekonacie –  z powodzeniem zajmuje się tworzeniem elektronicznych brzmień. 1 lutego mieliśmy przyjemność przywitać pierwsze dzieło tego muzycznie wykształconego producenta. Wydaniem krążka zajęła się tłocznia Midnight Riot a my możemy cieszyć się polskim wiatrem prosto z Miami.

Zaczynam odsłuch. Numerem jeden na płycie jest „Thug Life” i już po pierwszej minucie wiem, że mam tutaj do czynienia z prawdziwym muzycznym wehikułem, który przenosi nas do początku lat 80. Organy Hammonda niesione są na pokaźnym basie – groove wypełnia mój pokój. Męski wokal idealnie koresponduje z resztą dźwięków a podbijany co jakiś czas snare idealnie sprawdza się jako piąty bieg. „When You Get The Groove” rozpoczynają liczne i nałożone na siebie perkusjonalia. Gitarowe szarpnięcia oraz pojawiające się co jakiś czas klawisze wprowadzają uwodzące brzmienie trąbki oraz energetyczne wokalizy Afroamerykanina. Rozśpiewane msze u Baptystów znalazły godnego konkurenta w kontekście scenicznego wigoru.

W „Gwen”, linia basowa jest spoiwem trzymającym ten energiczny numer w jednym kawałku. Ciekawie pocięte sample instrumentów oraz charakterystyczne wokale wizualizują nam obraz ogromnej dyskoteki oraz uśmiechniętych ludzi jeżdżących na wrotkach. Wskrzeszony tu groove potrafiłby zaprosić do tańca samego Ricka Jamesa. Przechodzimy do „Real Love”, gdzie chmurne pasaty syntezatorów z minimooga współgrają z tajemniczymi sekcjami smyczkowymi. Pojawiają się odgłosy bongosów oraz konsekwentnie prowadzona linia basowa. Przewodnią rolę pełnią tu jednak drgania gitarowej struny oraz uzupełniające je sonaty na flecie. Pod koniec utworu doświadczamy przesterowanego synthu oraz przyjemnych wokaliz rodem z innej galaktyki.

Następnie nadchodzi „Movin” z funkowym basem, cykającymi hi-hatami oraz spłaszczonym werblem. Wykrzykiwane przez mieszany chór frazy zapraszają nas powstania i ponownego tańcowania. Pojawiają się cymbały, przyjemne dźwięki flecików oraz partia skrzypiec. Ten kawałek przypomina mi stare amerykańskie filmy, gdzie tańczący na ulicach młodzi ludzie nieświadomie tworzyli zręby tańca break-dance. Wszystko kończy utrzymana w chilloutowej manierze „Sylvia”. Szum oceanicznych fal jest tutaj preludium dla niebieskich fal sub-bassu a hipnotyzujące partie klawiszy oraz przygrywające im skrzypce łapią nas za rękę i zapraszają do wieczornej kąpieli przy akompaniamencie zachodzącego słońca.

Przyjemny żeński wokal powoli żegna nas i nieśmiało zaprasza do kolejnych odwiedzin tego uskrzydlonego świata.

Midnight Riot Records | 01.02.2016

FP wytwórni na Facebooku

FP artysty na Facebooku

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.