Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.



Nowości z The Helen Scarsdale Agency

Amerykański label zabiera nas do Turcji (Ekin Fil) i Szwajcarii (Francisco Meirino).  

hms_038_M2

Ekin Fil – „Being Near” (24.06.2016 | The Helen Scarsdale Agency)

Artystka pochodzi ze Stambułu, a jej prawdziwe nazwisko to Üzeltüzenci. Do tej pory Fil opublikowała kilka płyt, pierwsza pochodzi z 2013 roku i nosi tytuł „Ekin Fil” (Students of Decay). Rok później wydała „A Moon Heart” nakładem zacnej amerykańskiej oficyny Bathetic Records. W tym roku zdążyła już wypuścić kasetę, pt. „Heavy”. Mimo tego, wydaje mi się, iż twórczość Turczynki pozostaje nadal stosunkowo słabo znana w Polsce. Na początku grała na gitarze i śpiewała w rockowym zespole Proudpilot. Jedna solowe dokonania Fil to zupełnie inna przestrzeń poszukiwań, bowiem należy ją kojarzyć z ambientem, elektroniką, transowo-psychodeliczną atmosferą przy udziale przetworzonych dźwięków gitary i melancholijnego głosu.

Fil powołuje się na takich artystów jak Cocteau Twins, Cranes czy Slowdive. Bez wątpienia echa Cocteau Twins pobrzmiewają w poszczególnych utworach Ekin, szczególnie słychać to w jej partiach wokalnych. Jeśli spojrzymy całościowo na kompozycje Fil to umiejscowiłbym je gdzieś pomiędzy tym, co robi Liz Harris (Grouper), Christian Fennesz (np. w „Almost Silence”) i William Basinski. Tyle że w mojej opinii Ekin Fil powoli spycha Grouper na drugi plan. Płyta „Being Near” bardzo głęboko zapadła w moją pamięć, a nagranie „Stranger Than Them” „roztopi” najbardziej zatwardziałe dusze tego świata.

Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

_HMS037_front

Francisco Meirino – „Surrender, Render, End” (24.06.2016 | The Helen Scarsdale Agency)

Dyskografia szwajcarskiego artysty zajmującego się szeroko pojętą muzyką eksperymentalną rozrasta się w imponującym tempie. Znamy go też z nagrań jako Francis De Omeirin czy Phroq, ale najwięcej płyt wydał pod własnym nazwiskiem. Meirino wielokrotnie współpracował z innymi twórcami, choćby z Kiko C. Esseivą, Dave’em Phillipsem czy Nicolasem Bernierem. Szwajcar tworzy niezwykle abstrakcyjne formy, manipulując taśmami, białym szumem i preparowanym field recordingiem. Niejednokrotnie w jego kompozycjach natkniemy się na noise’owe wątki. Jednym słowem: dźwiękowe laboratorium na ludzkiej percepcji.

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Strona The Helen Scarsdale Agency »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.