Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.

Christian Scott aTunde Adjuah – Ancestral Recall
Jarek Szczęsny:

Raróg zwyczajny.



Gareth Dickson

Szkocki wokalista i gitarzysta, wraca po dwuletniej przerwie z nowym krążkiem. 

Gareth Dickson zadebiutował ponad dziesięć lat temu płytą „Spruce Goose”. A w 2012 roku rozpoczął współpracę z wytwórnią Taylora Deupree – 12k, wydając w niej EP’kę „Noon” i przepiękny album „Quite A Way Away”. Poprzedni longplay Dicksona nosi tytuł „Nick(ed) Drake” (2014), na którym Szkot zaprezentował swoje wersje utworów Drake’a. Na łamach Nowej Muzyki rozmawiałem z artystą o tym wydawnictwie i nie tylko (wywiad). Dickson od wielu lat współpracuje z Vashti Bunyan, a także nagrywał z Maxem Richterem i koncertował z Davidem Byrne’m czy Juaną Moliną.

11 listopada nakładem Discolexique i 12k ukazał się jego najnowszy materiał zatytułowany „Orwell Court”. Niezmiennie songwriter zaskakuje swoją nieszablonową wizją melancholii. Wystarczy posłuchać głosu Garetha, by już po chwil oderwać się od rzeczywistości. Oprócz tego mamy świetną gitarę (w duchu fingerpicking), momentami nastrojowy ambient (np. w „The Solid World”), instrumenty smyczkowe oraz gdzieniegdzie mruczącą harmonijkę ustną. Z kolei w nagraniu „The Big Lie” gościnnie zaśpiewała Celine Brooks, a w „Two Halfs” usłyszymy w chórkach głos Bunyan. Ten wyjątkowy album zamyka cover utworu „Atmosphere” pochodzący z repertuaru grupy Joy Division.

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Strona Discolexique »Profil na Facebooku »Strona 12k »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.