Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Gareth Dickson

Szkocki wokalista i gitarzysta, wraca po dwuletniej przerwie z nowym krążkiem. 

Gareth Dickson zadebiutował ponad dziesięć lat temu płytą „Spruce Goose”. A w 2012 roku rozpoczął współpracę z wytwórnią Taylora Deupree – 12k, wydając w niej EP’kę „Noon” i przepiękny album „Quite A Way Away”. Poprzedni longplay Dicksona nosi tytuł „Nick(ed) Drake” (2014), na którym Szkot zaprezentował swoje wersje utworów Drake’a. Na łamach Nowej Muzyki rozmawiałem z artystą o tym wydawnictwie i nie tylko (wywiad). Dickson od wielu lat współpracuje z Vashti Bunyan, a także nagrywał z Maxem Richterem i koncertował z Davidem Byrne’m czy Juaną Moliną.

11 listopada nakładem Discolexique i 12k ukazał się jego najnowszy materiał zatytułowany „Orwell Court”. Niezmiennie songwriter zaskakuje swoją nieszablonową wizją melancholii. Wystarczy posłuchać głosu Garetha, by już po chwil oderwać się od rzeczywistości. Oprócz tego mamy świetną gitarę (w duchu fingerpicking), momentami nastrojowy ambient (np. w „The Solid World”), instrumenty smyczkowe oraz gdzieniegdzie mruczącą harmonijkę ustną. Z kolei w nagraniu „The Big Lie” gościnnie zaśpiewała Celine Brooks, a w „Two Halfs” usłyszymy w chórkach głos Bunyan. Ten wyjątkowy album zamyka cover utworu „Atmosphere” pochodzący z repertuaru grupy Joy Division.

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Strona Discolexique »Profil na Facebooku »Strona 12k »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.