Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!

Camea – Dystopian Love
Paweł Gzyl:

Futurystycznie i kobieco.

Shabaka and the Ancestors – We Are Sent Here By History
Jarek Szczęsny:

On wie więcej.

The Fear Ratio – They Can’t Be Saved
Paweł Gzyl:

Suma najlepszych elementów.



Terrence Parker – GOD Loves Detroit

Bóg kocha Detroit. I Ciebie też.

Nieprzypadkowo, kiedy pod koniec lat 80. Anthony Srock chciał skierować duet Final Cut w stronę mocnego industrialu z satanistycznym przesłaniem, Jeff Mills podziękował swemu koledze za współpracę i założył wraz z Mike’m Banksem i Robertem Hoodem kolektyw Underground Resistance. Tak się bowiem składa, że wszyscy twórcy techno z Detroit od początku swej twórczości opowiadają się jednoznacznie po jasnej stronie mocy. W ostatnich latach deklaracje te stają się jeszcze bardziej konkretne – czego świadectwem oczywiście przede wszystkim Robert Hood, ale też Terrence Parker.

Już na poprzednim albumie tego weterana – „Life On The Back 9” – można było znaleźć odwołania do chrześcijańskiej duchowości. Trzy lata później artysta prezentuje płytę, która nie pozostawia już żadnych wątpliwości: „GOD Loves Detroit”. „Pomysł na ten album przyszedł do mnie w 2013 roku. W tym czasie Detroit ogłosiło bankructwo, wykazując największy publiczny dług w historii USA. Miasto stało się obiektem żartów w nocnej telewizji i zostało globalnie wyśmiane. Sam nie mogłem nic zrobić, ale poczułem, że Bóg kocha Detroit i dopuścił to wszystko z jakiegoś powodu” – wyjaśnia Parker.

I rzeczywiście: wszystkie jedenaście nagrań z jego nowego albumu aż zaskakują żarliwą wiarą w mądrość Boskich wyroków i niczym niezachwianym przekonaniem o Jego miłości do człowieka. To pozytywne przesłanie znajduje odbicie w typowym dla tego producenta euforycznym house’ie, śmiało flirtującym z disco i funkiem. W większości nagrań rozbrzmiewają radosne tony dźwięcznego fortepianu i przyjaźnie pomrukującego basu, od czasu do czasu uzupełniane soulowymi wokalizami gościnnie występujących wokalistek. To takie utwory, jak „GOD Loves Detroit (The Resurrection)”, „GOD Will Provide” czy „Just Like Muzik”.

Jest tu jednak miejsce na kilka kompozycji, które wyłamują się z tego wzorca. Mowa tu przede wszystkim o rewelacyjnym „Bassment Beatz” – porywającym do tańca surowym house’ie, w którym zmysłowy śpiew Merachki uzupełnia rozwibrowane arpeggio i efektowny pochód basu rodem z „Last Night A DJ Saved My Life” Indeep. „Let’s Go” to z kolei minimalistyczna i zdubowana wersja muzyki Parkera, budująca napięcie zaskakująco oszczędnymi środkami. W „Latter Rain (Healing Mix)” i „The Sabath” otrzymujemy coś w rodzaju typowej dla baptystów modlitwy uwielbienia – ale wpisanej w formę świetlistego ambientu. Całość kończy jak zwykle w przypadku tego artysty organiczne downtempo – „Will You Ever Come Back To  Me”.

Rzadko dziś zdarzają się na elektronicznym rynku płyty z tak ciepłą i jasną muzyką, wywołującą tak pozytywne emocje. Wydając „GOD Loves Detroit” amerykański producent wpisuje się w długą i ważną tradycję „czarnej” muzyki, mającej na celu przede wszystkim podniesienie na duchu afroamerykańskiej społeczności – i to w najgłębszym, bo metafizycznym wymiarze. Kiedy w Europie, jeśli house i disco są euforyczne, to zazwyczaj w najbardziej przyziemny, bo odwołujący się do erotycznego spełnienia sposób. Kiedy tę samą muzykę tworzy czarnoskóry artysta z Motor City, nabiera ona jednoznacznie duchowego charakteru.

Planet E 2017

www.planet-e.net

www.facebook.com/planetedetroit

www.terrenceparkermusic.com

www.facebook.com/OfficialTerrenceParkerMusic

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.