DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.



Arno E. Mathieu – Circumstances Of Chaos

Deep house z dużym rozmachem.

Pisaliśmy ostatnio dużo o renesansie techno we francuskim undergroundzie. Mogłoby się więc wydawać, że lżejsze brzmienia są teraz nad Sekwaną w odwrocie. Tymczasem nic z tego – house nadal rozwija się tam w ciekawą stronę, a przykładem tego jest działalność Arno E. Mathieu. Twórczość tego didżeja i producenta anektuje w typowy sposób dla francuskiej sceny wpływy chicagowskich i detroitowych brzmień oraz nowoczesnego jazzu. Dowodem tego są kolejne płyty artysty, publikowane nieprzerwanie od połowy minionej dekady.

Mathieu nagrywa głównie dla własnej wytwórni Clima, którą powołał do życia w 2004 roku na własne potrzeby. Nie znaczy to, że Francuz nie współpracuje z innymi tłoczniami, ma bowiem w swym dorobku wydawnictwa dla tak renomowanych firm, jak Mule Musiq czy Deeply Rooted House. Te wypady poza własne podwórko wiążą się w przypadku tego artysty z ciekawymi kooperacjami. Na pewno można bowiem do nich zaliczyć wspólne realizacje z Vakulą, Kuniyuki Takahashim czy Tokyo Black Star. Po ponad dekadzie nagrywania singli, Mathieu prezentuje nam wreszcie debiutancki album.

„Circumstances Of Chaos” zaskakuje swym epickim rozmachem. Dwanaście składających się na płytę utworów wiąże się w jedną całość, składającą się na spójną opowieść o losach imigrantów. Ich dramatyczne przeżycia zostają tu rozpisane na bardzo bogato zaaranżowane dźwięki. W pierwszej części zestawu mamy do czynienia z korzennym deep housem, w którym jest miejsce zarówno na finezyjne breaki („7Janvier”), plemienne ozdobniki („Together?”), jak również funkowe gitary i progresywne klawisze („Circumstances Of Choas”). Potem muzyka staje się jeszcze bardziej rozwichrzona, balansując między psychodelicznym jazzem („Convultion”) a podrasowanym na afrykańską modłę hipnotycznym house’m („These Days” czy „Ekzile Tropikal”).

Poddane linearnej narracji i klasycznemu didżejskiemu miksowi nagrania z „Circumstances Of Chaos” tworzą porywającą całość, która mieni się różnymi barwami muzyki etnicznej z Czarnego Lądu i Bliskiego Wschodu, wpisanymi w formułę klubowego grania, nie stroniącego również od jazzu, funku, a nawet fusion czy progresywnej elektroniki. Są tu kapitalne linie basowe, porywające do tańca rytmy, egzotyczne śpiewy i pozytywna energia. Tak wystawnie, ale też z sensem, stworzonego deep house’u dawno nie słyszeliśmy. Warto poznać tę płytę – zanim umknie w zalewie mniej udanych, a bardziej hajpowanych medialnie produkcji.

Clima 2017

www.climarecords.com

www.facebook.com/arno.emilien.mathieu

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.