Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.

Moses Sumney – græ Part 1
Jarek Szczęsny:

Przestrzeń okrojona ze skrajności.

Blind Boy De Vita – Cumpà
Łukasz Komła:

Z cienia w ogień!

Camea – Dystopian Love
Paweł Gzyl:

Futurystycznie i kobieco.

Shabaka and the Ancestors – We Are Sent Here By History
Jarek Szczęsny:

On wie więcej.

The Fear Ratio – They Can’t Be Saved
Paweł Gzyl:

Suma najlepszych elementów.

Earth Trax – LP1
Jarek Szczęsny:

Nic ponadto.

Radosław Kurzeja – Ogród botaniczny w Palermo
Jarek Szczęsny:

Niekontrolowane lenistwo.



Anne-James Chaton & Andy Moor – Heretics: Tout Ce Que Je Sais ‎

Anne-James Chaton i Andy Moor wracają z koncertowym materiałem.  

Regularnie przysłuchuje się wydawnictwom publikowanym przez Chatona i Moora (gitarzysta The Ex). Ci niesamowici artyści każdorazowo zaskakują świeżością w obrębie określonej formuły (zapoczątkowali ją w 2006 roku) polegającej na łączeniu spoken word z gitarową improwizacją, awangardą. Pierwszy ich wspólny album to „Le Journaliste” z 2009 roku. Później pojawiła się seria 7-calowych winyli pt. „Transfer” oraz pełny longplay pod takim samym tytułem z 2013 roku, zbierający na jednym krążku te wszystkie pojedyncze single. Tutaj pisałem o nim. Wcześniej była też płyta „Décade” nagrana z Alva Noto.

Dwa lata temu Chaton i Moor zaprosili do współpracy Thurstona Moore’a, czego efektem był znakomity „Heretics” nawiązujący w warstwie słownej do różnych postaci z różnych epok, mogących kojarzyć się z radykalnym myśleniem. Wymienili choćby Caravaggio, Williama Burroughsa, José Mujica (prezydent Urugwaju), Markiza de Sade, Johnny’ego Rottena (lider Sex Pistols).


„Heretics: Tout Ce Que Je Sais” (Unsounds | 01.06.2018) zarejestrowano w ubiegłym roku w paryskim Carreau du Temple w ramach festiwalu Périphérie du 35e Marché de la Poésie. Przypomnę, że „Heretics” jest podwójnym wydawnictwem, zaś na koncertowym „Heretics: Tout Ce Que Je Sais” słyszymy tylko sześć kompozycji, ale tzw. esencję w postaci „Casino rabelaisien”, „Tout ce que je sais”, „Clair obcsur” czy „Coquins coquettes en cocus”. Czuć jeszcze większą energię, drapieżność i dzikość przemieszaną z szorstkimi riffami gitary, po których spływają noise’owe melodie pełne wyrafinowanych zacieków.

 

Strona Unsounds »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze