The Primitive Painter – The Primitive Painter
Paweł Gzyl:

Dźwiękowy klejnot z dawnej epoki.

DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who know”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.



Djedjotronic – R.U.R.

EBM bez udziwnień.

Djedjotronic, za którym kryje się francuski producent i DJ – Jérémy Cottereau, nagrywający głównie dla berlińskiego labelu Boysnoize, wydaje swój pierwszy LP zatytułowany „R.U.R.”

To materiał silnie osadzony w stylistyce nieco mrocznego electro, robotycznego techno czerpiącego mocno z wczesnego Kraftwerka („Avatars Have No Organs”), a także EBM (szczególnie kawałek „Cops”, czy „Take Me Down”). W tym ostatnim, głosu użyczył wokalista legendarnego brytyjskiego EBM, Nitzer Ebb – niejaki Douglas McCarthy.

Ambientowa uwertura w postaci „Dr Rossum” to jedyny spokojny i minimalistyczny moment na płycie. Najwięcej jest jednak melodyjnego electro i EBM, które zadziornie pojawia się nawet w samym tytule jednego z utworów – „Electric Body”. Jest to w pełni produkcja współczesna, pozbawiona charakterystycznego dla dawnych nagrań, lo-fi’owego brudu, niedbalstwa, punkowej bezkompromisowości.

Dużo tutaj twardych, metalicznych, zdeformowanych struktur, które nie mają znamion eksperymentu. Wpisują się w korzenie tych brzmień. To akurat duży plus, że najnowsza produkcja Djedjotronic nie przytłacza przekombinowaniem, pretensjonalnymi, eksperymentalnymi ambicjami.

Całość emanuje atmosferą izolacji, która przywołuje skojarzenia z chłodnymi relacjami człowiek-maszyna. Dzieje się tak być może przez wspomnianą rytmiczną robotykę, industrialne zacięcie kompozycji.

Zwieńczeniem albumu jest tytułowy „R.U.R.”, który pompatycznym bitem wprowadza nas w taneczną elektronikę, która niebezpiecznie zbliża się do granicy zła, kiczu, prostoty, który o mały włos może zamienić się w prostactwo. Ale spokojnie, to w pełni kontrolowany zabieg.

Boysnoize Records
Djedjotronic

14.09.2018 | Boysnoize Records

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze