Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.

The Future Eve feat. Robert Wyatt – KiTsuNe / Brian The Fox
Łukasz Komła:

Na łączach z Robertem Wyattem.

Rites of Fall – Towards the Blackest Skies
Jarek Szczęsny:

Im dalej w las, tym ciemniej.

Hula – Voice
Paweł Gzyl:

Łabędzi śpiew mistrzów industrialnego funku.

Christian Scott aTunde Adjuah – Ancestral Recall
Jarek Szczęsny:

Raróg zwyczajny.



Laurence Pike – Holy Spring

Łyżeczką, a nie chochlą.

Perkusista i muzyk elektroniczny w jednej osobie – Laurence Pike. Jednocześnie członek zespołu Szun Waves oraz Triosk. Zawsze był blisko jazzu. Podobnie jest na jego drugiej, solowej płycie. Od razu uprzedzę, że nie jest to jazz w formie klasycznej, ale raczej rozszerzonej. Głównym motorem napędowym są improwizacje perkusyjne oraz duchowość. Album Pike`a zabiera nas również w przestrzeń kosmiczną. Naczelną cechą „Holy Spring” pozostaje brak oczywistości. Nie dominuje jeden gatunek, a twórcy zależało na zwiększeniu potencjału dźwiękowego zestawu perkusyjnego, bez ograniczania możliwości ludzkiej ekspresji.

Nie ma co czekać z oceną końcową na koniec recenzji: to znakomita płyta. Z jednej strony szalenie ekspresywna, a z drugiej dość oszczędna. Kłopot ze zrozumieniem powyższego mija wraz z nastaniem „Mystic Circles”. Punktem wyjścia jest oczywisty, zapętlony dźwięk, ale wokół dzieją się cuda. Rozłożone wokół perkusyjne wstawki wywołują dreszcze. Perkusista nie zapomniał również o eksperymentalnej formie, którą zawarł w „Drum Chant”. Nakręcona rytmika zlepia się z folkowymi wstawkami i przetworzonym ludzkim głosem. Miłośnicy polirytmii będą natomiast oklaskiwać „Taught by Spirits”.

Atmosfera wytworzona za pomocą samplera nabiera rozmachu w „Daughter of Mars”. Zgodnie z tytułem błądzimy w kosmosie. Uwielbiam jego pieczołowitość. Proszę zwrócić uwagę ile może się zmieścić pomiędzy uderzeniami w „Dance of the Earth”. Uwagę zwraca wszechstronność muzyka. Z ograniczonych środków potrafił wyczarować kompletnie odrębne światy. Za każdym przesłuchaniem coś mnie w tej płycie uderzało. Jednym z takich przypadków, odkrytym gdzieś między trzecim a piątym przesłuchaniem, jest „The Shock of Hope”. To właśnie tu wytworzony zostaje duszny krajobraz pełen kapitalnych drobiazgów.

Zapewne jest to bliskie krautrocka, ale również jazzu, improwizacji lub elektroniki. Bezapelacyjnie najbardziej pociągający jest powściągliwy sposób gry Pike`a. Zupełnie jakby starał się posługiwać łyżeczką, a nie chochlą. I to zarówno jeśli chodzi o samą gęstość muzyki, jak i sposób gry. Potrafi jeszcze wrzucić dość szalony utwór jakim jest „Drum Chant”. Natomiast w samym środku umieścił prawdziwie lśniący diament w postaci utworu tytułowego. Przepełniony duchowością i bardzo przestrzenną oprawą. Wymagane jest skupienie słuchacza, gdyż mamy do czynienia z kompozycją dojrzałą i złożoną. Czasami trzeba się zaangażować. Słuchanie płyty Laurence`a Pike`a daje ogromną przyjemność, a sam album wykracza poza oczywistości i pomimo złożoności jest bardzo przystępny. Rzadki okaz.

The Leaf Label | 2019
Bandcamp
Strona oficjalna
FB

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze