Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.

Sote – Moscels
Jarek Szczęsny:

Ku wizjonerskiemu futuryzmowi.

Moodymann – Taken Away
Jarek Szczęsny:

Pląsy w dusznym pomieszczeniu.



LSD – Second Process

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Nazwa projektu LSD budzi od razu konkretne skojarzenia z psychodelicznym narkotykiem. Być może tak ma być. Powstała ona jednak od pierwszych liter wchodzących w jego skład producentów – Luke’a Slatera, Steve’a Bicknella i Davida Sumnera. Dwaj pierwsi to weterani brytyjskiego techno obecni na klubowej scenie od początku lat 90. Ten trzeci jest trochę młodszy – choć jego zasługi dla rozwoju techno są równie duże jak i pozostałych.

Wszyscy trzej panowie spotkali się na scenie po raz pierwszy w 2015 roku. Występ będący połączeniem koncertu i setu didżejskiego, natchnął ich do wejścia do studia. W ten sposób powstał materiał na debiutancką EP-kę projektu, opublikowaną nakładem Ostgut Ton w 2017 roku. Jej wydanie trzej artyści promowali grając na w klubach i na takich festiwalach, jak Dekmantel, Awakenings czy Reaktor. Teraz dostajemy drugą część tamtej sesji – „Second Process”.

Sześć utworów zamieszonych na dwóch winylowych krążkach koncentruje się na hipnotycznych rytmach i wibrujących loopach. Podstawą tej muzyki są galopujące bity, które wspierają różnego rodzaju szeleszczące czy stukające efekty („Process 6”). Na ten transowy puls nakładają się dodatkowe elementy aranżacji: kobiece wokalizy („Process 4”), acidowe modulacje („Process 5”) czy noise’owe uderzenia („Process 8”). Wszystko to ma jednak zdecydowanie minimalowy charakter („Process 9”).

Przysłuchując się sześciu kompozycjom z płyty LSD wydaje się, że największy wpływ na ich brzmienie miał… Steve Bicknell. To właśnie on od początku lat 90. był orędownikiem takiego transowego techno, splecionego z nakładających się na siebie loopów. Podobnie grał Luke Slater jako Planetary Assault Systems – i to też słychać. W sumie najmniej czuć w tych nagraniach dotyk Functiona, bo brak im typowej dlań dbałości o melodię i przestrzenność.

LSD 2019

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze