LDY OSC – sōt
Paweł Gzyl:

Click & cuts na nowo.

Nick Cave and the Bad Seeds – Ghosteen
Jarek Szczęsny:

Pomnik żałoby.

Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else
Paweł Gzyl:

Muzyka jako przyjemność.

Manu Delago – Circadian
Jarek Szczęsny:

Cykle snu.



LSD – Second Process

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Nazwa projektu LSD budzi od razu konkretne skojarzenia z psychodelicznym narkotykiem. Być może tak ma być. Powstała ona jednak od pierwszych liter wchodzących w jego skład producentów – Luke’a Slatera, Steve’a Bicknella i Davida Sumnera. Dwaj pierwsi to weterani brytyjskiego techno obecni na klubowej scenie od początku lat 90. Ten trzeci jest trochę młodszy – choć jego zasługi dla rozwoju techno są równie duże jak i pozostałych.

Wszyscy trzej panowie spotkali się na scenie po raz pierwszy w 2015 roku. Występ będący połączeniem koncertu i setu didżejskiego, natchnął ich do wejścia do studia. W ten sposób powstał materiał na debiutancką EP-kę projektu, opublikowaną nakładem Ostgut Ton w 2017 roku. Jej wydanie trzej artyści promowali grając na w klubach i na takich festiwalach, jak Dekmantel, Awakenings czy Reaktor. Teraz dostajemy drugą część tamtej sesji – „Second Process”.

Sześć utworów zamieszonych na dwóch winylowych krążkach koncentruje się na hipnotycznych rytmach i wibrujących loopach. Podstawą tej muzyki są galopujące bity, które wspierają różnego rodzaju szeleszczące czy stukające efekty („Process 6”). Na ten transowy puls nakładają się dodatkowe elementy aranżacji: kobiece wokalizy („Process 4”), acidowe modulacje („Process 5”) czy noise’owe uderzenia („Process 8”). Wszystko to ma jednak zdecydowanie minimalowy charakter („Process 9”).

Przysłuchując się sześciu kompozycjom z płyty LSD wydaje się, że największy wpływ na ich brzmienie miał… Steve Bicknell. To właśnie on od początku lat 90. był orędownikiem takiego transowego techno, splecionego z nakładających się na siebie loopów. Podobnie grał Luke Slater jako Planetary Assault Systems – i to też słychać. W sumie najmniej czuć w tych nagraniach dotyk Functiona, bo brak im typowej dlań dbałości o melodię i przestrzenność.

LSD 2019

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze