Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



LSD – Second Process

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Nazwa projektu LSD budzi od razu konkretne skojarzenia z psychodelicznym narkotykiem. Być może tak ma być. Powstała ona jednak od pierwszych liter wchodzących w jego skład producentów – Luke’a Slatera, Steve’a Bicknella i Davida Sumnera. Dwaj pierwsi to weterani brytyjskiego techno obecni na klubowej scenie od początku lat 90. Ten trzeci jest trochę młodszy – choć jego zasługi dla rozwoju techno są równie duże jak i pozostałych.

Wszyscy trzej panowie spotkali się na scenie po raz pierwszy w 2015 roku. Występ będący połączeniem koncertu i setu didżejskiego, natchnął ich do wejścia do studia. W ten sposób powstał materiał na debiutancką EP-kę projektu, opublikowaną nakładem Ostgut Ton w 2017 roku. Jej wydanie trzej artyści promowali grając na w klubach i na takich festiwalach, jak Dekmantel, Awakenings czy Reaktor. Teraz dostajemy drugą część tamtej sesji – „Second Process”.

Sześć utworów zamieszonych na dwóch winylowych krążkach koncentruje się na hipnotycznych rytmach i wibrujących loopach. Podstawą tej muzyki są galopujące bity, które wspierają różnego rodzaju szeleszczące czy stukające efekty („Process 6”). Na ten transowy puls nakładają się dodatkowe elementy aranżacji: kobiece wokalizy („Process 4”), acidowe modulacje („Process 5”) czy noise’owe uderzenia („Process 8”). Wszystko to ma jednak zdecydowanie minimalowy charakter („Process 9”).

Przysłuchując się sześciu kompozycjom z płyty LSD wydaje się, że największy wpływ na ich brzmienie miał… Steve Bicknell. To właśnie on od początku lat 90. był orędownikiem takiego transowego techno, splecionego z nakładających się na siebie loopów. Podobnie grał Luke Slater jako Planetary Assault Systems – i to też słychać. W sumie najmniej czuć w tych nagraniach dotyk Functiona, bo brak im typowej dlań dbałości o melodię i przestrzenność.

LSD 2019

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze