Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.

Yogtze – Yogtze
Jarek Szczęsny:

Będzie filmowo.

Wacław Zimpel – Massive Oscillations
Jarek Szczęsny:

Letarg duchowy.

Hula – Shadowland
Paweł Gzyl:

Jak ambient przenikał industrial.

Nicolas Godin – Concrete and Glass
Mateusz Piżyński:

Elektroniczny aksamit, który już dobrze znamy. A znamy z 25-letniej działalności francuskiego duetu Air, który Nicolas Godin współtworzy z kolegą Jean’em-Benoît Dunckelem. Tytuł odnosi się do głównych składowych tego co szeroko określamy architekturą, dziedziną, którą młody Nicalas zgłębiał podczas studiów […]

Ghost In The Machine – Breaking The Seal
Paweł Gzyl:

Czego można się spodziewać po płycie, na której jeden z utworów nosi tytuł „Napalm Breath”?

Jachna/Ziołek/Buhl – Animated Music
Jarek Szczęsny:

Poszerzanie improwizacyjnej wrażliwości.

Recondite – Dwell
Ania Pietrzak:

Chłodna obserwacja rzeczywistości.

Silent Witness – Silent Witness
Łukasz Komła:

Cisi obserwatorzy o wielkiej wyobraźni.

Phase Fatale – Scanning Backwards
Paweł Gzyl:

Dźwięk jako broń.



Nicolas Godin – Concrete and Glass

Elektroniczny aksamit, który już dobrze znamy.

A znamy z 25-letniej działalności francuskiego duetu Air, który Nicolas Godin współtworzy z kolegą Jean’em-Benoît Dunckelem. Tytuł odnosi się do głównych składowych tego co szeroko określamy architekturą, dziedziną, którą młody Nicalas zgłębiał podczas studiów w Wersalu.

Zapowiedzią płyty był wypuszczony już jesienią zeszłego roku utwór „The Border” który był zadedykowany artyście, którego Nicalas od zawsze podziwiał, a mowa o architekcie Ludwigu Miesie van der Rohe, który w 1929 roku zbudował pawilon barceloński.


Jeśli z tyłu głowy pozostawimy architektoniczny kontekst materiału z „Concrete and Glass”, wejdziemy w świat przestronnych, jasnych, harmonijnych, neutralnych, nowoczesnych, wygodnych, luksusowych, bezpiecznych, eleganckich przestrzeni, przy których muzyka z tejże płyty będzie niczym dźwiękowa siostra bliźniaczka.

Najbardziej „erowy” wydaje się być „What Makes Me Think About You”. Mamy tutaj do czynienia z przyjemną, ciepłą, nasyconą wokoderowym głosem kompozycją, która do bólu przypomina kawałki z pierwszych płyt Air.

Ta muzyka jest jednocześnie futurystyczno-robotyczna, jak i ciepła, eteryczna, domowa. Co najważniejsze, nie ma zbytnich przesłodzeń, które mogłyby spowodować mdłości. Najbardziej kolorowo zdaje się być przy drugim singlu, czyli „The Foundation”. Głosu tam użyczył niejaki Cola Boyy, czyli Matthew Urango – multi-instrumentalista i wokalista z Kalifornii, który dopełnił funkową energię tego kawałka.

Na płycie są też momenty kosmiczne. Najbardziej są zauważalne na otwierającym album „Concrete and Glass” oraz „Cité Radieuse”. Mają w sobie ten pierwiastek „retro”, który puszcza oko w kierunku syntezatorowych, francuskich pocztówek z lat osiemdziesiątych.

Drugi album studyjny Nicolasa to propozycja nieco mniej eksperymentalna aniżeli pierwszy „Contrepoint”. W ukłonie w stronę tradycji i dotychczasowego dorobku tkwi bezpretensjonalność, siła i autentyczność tej muzyki.

Nicolas Godin
Nicolas Godin Facebook

24.01.2020| Because Music

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze