Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.

Sote – Moscels
Jarek Szczęsny:

Ku wizjonerskiemu futuryzmowi.

Moodymann – Taken Away
Jarek Szczęsny:

Pląsy w dusznym pomieszczeniu. Przerwa. Relaks. Odskocznia. Każdy potrzebuję chwili wytchnienia. I oto wydana została właśnie płyta, która to umożliwia. Przypłynęła do nas wprost z Detroit, a więc miejsca wielce zasłużonego dla muzyki, nie tylko amerykańskiej. Twórcą niniejszej płyty jest […]



Moodymann – Taken Away

Pląsy w dusznym pomieszczeniu.

Przerwa. Relaks. Odskocznia. Każdy potrzebuję chwili wytchnienia. I oto wydana została właśnie płyta, która to umożliwia. Przypłynęła do nas wprost z Detroit, a więc miejsca wielce zasłużonego dla muzyki, nie tylko amerykańskiej. Twórcą niniejszej płyty jest Kenny Dixon Jr. szerzej znany jako Moodymann. Od 25 lat dzieli się z nami swoimi talentem. Nie przepada za łatwym rozgłosem dlatego niezbyt często udziela wywiadów, a na występy przywdziewa maskę. Niestety jego najnowszy album „Taken Away” swoje inspiracje czerpie z bardzo smutnego zdarzenia.

W styczniu 2019 roku artysta został aresztowany przez policjantów, którzy mierzyli do niego z broni. Warto dodać, że muzyk siedział w swoim samochodzie i na swojej posesji. Mogło się skończyć tragedią, a doszło tylko do zatrzymania, które skończyło się po tym, jak ustalono, że Dixon był faktycznie u siebie. Zamiast roztrząsania traumy muzyk proponuje odważną, taneczną i niezwykłą mieszankę muzyki tanecznej z funkiem. Dużą ilością funku.

Potwierdza to już pierwszy, zrobiony z przytupem „Do Wrong” na koniec którego rozpala prawdziwie soulowy płomień. Nie ma się co dziwić, gdyż piosenka oparta została o „Love and Happiness” Ala Greena. Utwór tytułowy napędzany jest tanecznym rytmem. W wymownych chwilach pojawia się dźwięk syren radiowozu. Krótki „I`m Already Hi” zdradza fascynację twórcy muzyką jazzową. Precyzja i niecodzienna lekkość towarzyszy jego muzyce. Swobodny przepływ dźwięków wypada znakomicie w ciepłym „Just Stay A While”.

Wspaniałości nie brakuje na krążku. Soczysty, bujający „Let Me In” posiada niewymuszony luz. „Let Me Show You Love” czaruje elektroniką i efektami. „Slow Down” za to uwodzi basem oraz klawiszowym motywem, a także kobiecymi wokalami. No i jest jeszcze gęsty, błotnisty „Goodbye Everybody”. Atmosfera sprawia, że zamiast płaczu ma się raczej ochotę na pląsy w dusznym pomieszczeniu. Piekielnie sprawny konstruktor stoi za wszystkimi wymienionymi wyżej kawałkami. Warto poddać się tym wibracjom. Warto poczuć na swojej skórze co oznacza magia Detroit.

KDJ | 2020
Bandcamp
FB

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze