Murcof – martes

w europie płyta ta ukazała się w maju 2002 i przez wielu uznana została za jednen z najlepszych albumów tego roku. „martes” jest dziełem próbującym znaleźć nową formę wyrazu dla „wytartej” już klikającej elektroniki, i bez wątpienia jest to próba udana – oto bowiem otrzymujemy interesujące, wysublimowane połączenie zimnej elektroniki i głębokich brzmień „żywych” instrumentów klasycznych – pianina, wiolonczeli czy skrzypiec (czasem pojawia się również chór). cały projekt przypomina swym pomysłem krążek „23 things fall apart” formacji digitonal – tam jednak wspólne granie maszyn i smyków miało bardzo subtelny, nastrojowy charakter; „martes” zaś ma wymowę ewidentnie pesymistyczną, momentami mroczną – niektóre pocięte próbki pianina czy wygenerowane mechanicznie drony brzmią iście dark ambientowo – czyżby więc był to symfoniczny dark ambient? wszystkie te dźwięki są na pewno kolejnym przykładem na to, że muzyczny eklektyzm początku wieku może przynieść niespodziewanie dobre rezultaty. murcof udowadnia, że jest artystą wrażliwym i perfekcyjnym – każda z dziewięciu konstrukcji brzmi wspaniale i wydaje się, że opanowanie tych wszystkich kliknięć, chórów (świetny kawałek „mapa”) czy pianina musiało kosztować muzyka wiele pracy. rezultat jest jednak bardzo ciekawy, a sam murcof może być pewien, że fani nowych pomysłów będą czekać na jego kolejny album z wielką niecierpliwością.
2002