Tsvey – TSVEY
Jarek Szczęsny:

Niepotrzebna popisówka.

Roger Waters – Is This the Life We Really Want?
Jarek Szczęsny:

Czy już tylko starcom zależy na naszym świecie?

Porter Ricks – Anguilla Electrica
Paweł Gzyl:

Osiemnaście lat przerwy. I co?

Goldie – The Journey Man
Ania Pietrzak:

Dojrzały i świetny powrót legendy, ba, Cesarza drum’n’bassu!

Philippe Hallais – An American Hero
Krystian Zakrzewski:

Trochę Twin Pekas. Trochę Eraserhead.

Roots In Heaven – Petites Madeleines
Paweł Gzyl:

Muzyka jak powieść.

Manu Delago – Metromonk
Jarek Szczęsny:

Solowa płyta współpracownika Björk.

Sterac Electronics – Things To Think About
Paweł Gzyl:

Tańczymy breakdance!

Pin Park – Krautpark
Jarek Szczęsny:

Noc żywych syntezatorów.

Hurray For The Riff Raff – The Navigator
Jarek Szczęsny:

Zdecydowanie jedna z najlepszych płyt tego roku.

Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

Rodolphe Alexis – Morne Diablotins

Wyobraźcie sobie jakie dźwięki moglibyśmy usłyszeć w lasach Wysp Karaibskich, gdyby Kolumba pożarły morskie stwory i nigdy tam nie trafił.   

Francuski artysta Radolphe Alexis wybrał się do Parku Narodowego Gwadelupy i Dominiki zadając sobie podstawowe pytanie. Jak mogły wyglądać Wyspy Karaibskie – w kwestii dźwięków przyrody – przed przybyciem Krzysztofa Kolumba? Dominika to jedna z najlepiej zachowanych wysp w archipelagu Małych Antyli, a na niej znajdziemy spore połacie pierwotnych lasów, które porastają stoki wulkanicznych szczytów. Alexis zabiera słuchaczy na szlak wijący się gdzież u podnóża tytułowego wulkanuMorne Diablotins” na Dominice. W pierwszej kolejności poznajemy uroczy śpiew papug tzw. amazońskiego perkoza („Jaco”) i amazonki cesarskiej („Sisserou”). Obie papugi traktuje się w kategorii endemicznych gatunków. Dźwiękowa przechadzka z Alexisem wśród lasów staje się tak autentycznym przeżyciem, że czuć jak pulsuje gorące powietrze, a wraz z nim niezliczone ilości różnych owadów i żab. Autor wyznaje, że nie udało mu się trafić na wyjątkowy okaz żaby jaką jest „Mountain Chicken” (tak jest nazywana w miejscowym slangu – tutaj filmik). Endemiczny gatunek tej olbrzymiej żaby jest praktycznie na wymarciu. Taki stan rzeczy wywołała choroba zakaźna spowodowana przez grzyby (chytridiomycosis), które niszczą też wiele innych płazów na całym świecie.

Morne Diablotins 1-horz

Morne Diablotins 2-horz

fot. Radolphe Alexis

Jedno z fascynujących i doskonale wyważonych nagrań na tym krążku to „A Night in Grand Bay”, dzięki niemu możemy spędzić sporą część nocy w rezerwacie Grand Bay. Z kolei fragment „Grand Etang at Dusk” przenosi nas na Gwadelupę – a tam szept, śpiew ptaków, cykanie i szmer. Prawie dwadzieścia minut tego nagrania sprawia, że odbieram to miejsce  nie tylko jako „hałas” jaki generuje przyroda, dla którego las pełni rolę pudła rezonującego, lecz postrzegam jako przestrzeń porażająca swoim spokojem.

Na pewno albumu Radolphe’a Alexisa nie należy traktować jako egzotycznej pocztówki dźwiękowej przywiezionej dla Europejczyków. Przede wszystkim jest to materiał niezwykle ważny pod względem naukowym i estetycznym. Z tego co mi wiadomo, to bardzo ciężko jest spotkać w jakichkolwiek archiwach nagrania odgłosów wspominanych papug. Morne Diablotins” to płyta będąca spojrzeniem w przeszłość pozwalająca wyobrazić sobie, jak mógłby brzmieć świat nieodarty z dziewiczej natury przez człowieka-kolonizatora. Okazuje się, że temat jest tak samo aktualny dziś, jak i kilka wieków temu.

2013 | Gruenrekorder

Próbki dźwiękowe do odsłuchania na stronie wytwórni Gruenrekorder.

Profil na Facebooku »Oficjalna strona artysty »Słuchaj na Soundcloud »


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze