D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.

Teo Olter – Mirów
Jarek Szczęsny:

Strefa komfortu.

John Tejada – Live Rytm Trax
Paweł Gzyl:

Jak brzmi muzyka amerykańskiego producenta na żywo?

Various Artists – Pop Ambient 2019
Paweł Gzyl:

Soundtrack do przejścia jesieni w zimę.

Slam – Athenaeum 101
Paweł Gzyl:

Godzinna podróż przez historię elektroniki.

Vril ‎– Anima Mundi
Ania Pietrzak:

Orbitowanie bez cukru.

Wolność – Outlines
Jarek Szczęsny:

Skład marzenie.

Chrissy – Resilience
Paweł Gzyl:

Rave dla muzycznych erudytów.

Jacek Sienkiewicz – On And On
Paweł Gzyl:

Twarde bity i kosmiczna elektronika.



Kahn – Abattoir / Over deh so

Już jutro label Deep Medi wydaje na winylu prawdziwe monstrum głębinowego dubstepu.

Joseph McGann jest obok Gantza moim ulubionym artystą, który reprezentuje uznaną wytwórnię legendarnego producenta Mala. Pochodzący z Bristolu producent od razu dał się poznać jako jeden z najbardziej oryginalnych twórców brzmień oscylujących w rejonie tempa 140 bpm. Jego kultowy już  „Dread” na stałe wszedł do kanonu gatunku, a umiejętność lawirowania pomiędzy takimi tematami jak: dub reggae, grime, digital dancehall, UK garage doprowadziła do tego, że McGann cieszy się estymą u wszystkich ważnych producentów w Wielkiej Brytanii.

Pierwsze piętnaście sekund produkcji stanowi odniesienie do kolaboracji Kahna ze znanym raperem oraz jednym z założycieli Roll Deep – Flowdanem, z którym jakiś czas temu wszedł w bardzo udaną współpracę.

„Over deh so” to minimalistyczny majstersztyk. Wrzucoany na potężne wahadło subbas idealnie współgra z rytmicznie wystukiwanymi hi-hatami oraz z nałożonym na werbel clapem. Słychać oniryczny dźwięk wydobywany z ogromnej oceanicznej muszli, a całość wypełnia męski głos z efektem echa.

„Abattoir” to bezkompromisowy kopniak w potylicę. Pulsujący i przepuszczony przez LFO subbas, przefiltrowany przez delay i echo wokal, potężne trąby oraz tępy, wręcz stalowy snare nadają temu kawałkowi coś apokaliptycznego. Polecam!

MEDi 083 – Release date 30.01.2015

http://www.discogs.com/artist/2045151-Kahn-5

http://deepmedi.com/

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 7

  1. Krystian Zakrzewski

    Faktycznie czasami dochodzę do konstatacji, że maniera tempa 140 bpm zamyka się na inne brzmienia ale pomimo tego jest to jedna z moich ulubionych wrażliwości muzycznych. Poza tym rzecz oczywista – wszystko co blisko dubu jest godne uwagi.

  2. bogus

    Tak zgodze sie z tym, jest ostatnia twierdza porzadnego i prawdziwego dubstepu.
    Ich produkcje sa klasa brzmienia jak i wystepy na zywo ktore mialem okazje zobaczyc sa rowniez niczego sobie.
    Jest takze wytwornia Dubs Alive Records z ktora mialem okazje wspolpracowac i w ktorej znajda sie artysci z klasa. ( Ta wytwornia jest ona bardziej nastawiona na muzyke dub ).

    Jednak dla mojego ucha brakuje swierzosci i progresu. Wszystko w zyciu ewoluuje i rowniez muzyka powinna isc do przodu. Wiem z wlasnego doswiadczenia ze jest praktycznie nie mozliwoscia zrobic cos czego jeszcze nie bylo ale uwazam ze brniecie w tym samym temacie przez dlugi okres czasu bardzo ogranicza kreatywnosc i konczy sie zjadaniem wlasnego ogona.

    Pozdrawiam 🙂

  3. Krystian Zakrzewski

    A ja uważam, że to co robi cały label Deep Medi oraz Osiris Music jest naprawdę dobrą robotą i ostatnią twierdzą głębinowego, ascetycznego dubstepu.

  4. bogus

    Bez obrazy dla fanow dubstepu ale nie wiem naprawde czym tu sie podniecac, praktycznie kazde nowe wydawnictwo dubstepowe jest kopia tego co juz bylo. Nowi artysci – stare pomysly, te same dzwieki, te same wkladki VST. Totalne kopiowanie siebie nawzajem.
    Rozumiem ze to dubstep i bit + tempo musza byc takie a nie inne ale przy tym totalny brak kreatywnosci zmusil mnie do porzucenia tego gatunku.

    Jest kilka artystow ze swierzymi pomyslami ale niestety lub stety jak to powiedzial ktos kiedys, bardzo duzo owiec ale niewielu pasterzy.

  5. Krystian Zakrzewski

    Jest przepotężny!

  6. F

    DEEP MEDI <333