Juan Atkins & Moritz von Oswald present Borderland – Angles
Krystian Zakrzewski:

Pokątne rozmowy mistrzów.

Jonas Kopp – Cosmic Control Center EP
Krystian Zakrzewski:

Jonas dalej na orbicie.

SassyBlack – New Black Swing
Jarek Szczęsny:

Połowa THEESatisfaction solo.

Karen Gwyer – Rembo
Ania Pietrzak:

Okazuje się, że twarde i szybkie techno może być ciepłe.

Marc Romboy & Dortmunder Philharmoniker – Reconstructing Debussy
Paulina Miedzińska:

Gdzie ten Debussy?

Civvie – Inheritance
Jarek Szczęsny:

Wolność i improwizacja.

Urbanski – Selected Works
Ania Pietrzak:

Muzyczny lek dla wrażliwców, chroniący ich dłonie przed zranieniem.

Andromeda Mega Express Orchestra – Vula
Jarek Szczęsny:

18-osobowa kamanda wywodząca się z Berlina.

Katharina Klement – peripheries
Łukasz Komła:

Austriacka eksperymentatorka wybrała się do Belgradu, żeby odpowiedzieć sobie na kilka pytań związanych z fonosferą tego miejsca.

Yair Elazar Glotman & Mats Erlandsson ‎– Negative Chambers
Mateusz Piżyński:

Harmonia zdefiniowana przez abstrakcyjny i bliżej niezlokalizowany folk.

Pan Daijing – Lack
Paweł Gzyl:

Jeden z najbardziej oczekiwanych debiutów roku.

Kelly Lee Owens – Kelly Lee Owens
Jarek Szczęsny:

Wszystkie grzechy debiutu.

Sharif Sehnaoui / Adam Gołębiewski – Meet The Dragon
Łukasz Komła:

Skrzyżowanie kultur w awangardzie.

Post Scriptum – Until You Drop EP
Paweł Gzyl:

Nasz rodak w barwach Sonic Groove.

Gurun Gurun – Kon B

Czeski kwartet powraca z nowym albumem po pięciu latach przerwy.

Pamiętam doskonale, jak kilka lat temu całkiem przypadkowo trafiłem na debiutancki longplay Gurun Gurun, przy okazji jakieś sezonowej obniżki cen na wybrane tytuły z japońskiej oficyny Home Normal. Zaskoczenie było tym większe, kiedy wyczytałem, że to czeska grupa, a nie japońska, jak początkowo sądziłem. Za tym drugim skojarzeniem przemawiał fakt pojawienia się trzech wokalistek: Moskitoo, Sawako i Aki Tomita. Artystki, szczególnie Moskitoo i Sawako, są wszystkim zapewne znane z labelu 12k. Później zastanawiałem się nad nazwą formacji i okazał się, że pochodzi od fikcyjnej planety ze słowackiego serialu science-fiction dla dzieci z lat 70., pt. „She Came Out of the Blue Sky”. Po rozszyfrowaniu ogólnych danych na temat formacji, nadszedł czas na najważniejszy element, czyli ich muzykę.

Pierwszy krążek Gurun Gurun ukazał się w 2010 roku i zebrał naprawdę wiele pozytywnych recenzji, co oczywiście wcale mnie to nie dziwi. Ich podejście do łączenia brzmień akustycznych (gitary, pianino, perkusja, klarnet, viola da gamba, skrzypce) z analogową i cyfrową elektroniką oraz wokalem, bywa niezwykle imponujące i inspirujące. W tym roku otrzymaliśmy drugi album „Kon B” od kwartetu (Tomas Knoflíček, Jara Tarnovski, Ondrej Jezek, Federsel). I tym razem nie zabrakło sporej ilości zaproszonych gości: Alexandr Vatagin (wiolonczela), Irena & Vojtech Havlovi (alt/tenor viola da gamba) – [ci artyści wystąpią 26 czerwca w Warszawie na Dziedzińcu Zamku Ujazdowskiego w ramach BASSO – Międzynarodowego Biennale Dźwięków Niskich], Mikel Etxegarai (perkusja) i trzy wokalistki japońskie: Cuushe, Cokiyu i Miko. Dodam, że Tarnovski nagrywa też field recordingowe rzeczy pod aliasem Prosoxi Skylos.

Płytę „Kon B” zdobi intrygująca okładka autorstwa Angeli Deane, zaś sama muzyka również przyciąga uwagę. Osiem kompozycji, które wymykają się prostym klasyfikacjom. Na „Kon B” gęsta elektroakustyczno-improwizowana tkanka („Atarashii hi”, „Aoi”, „Koe/Sukuu”) miesza się z oniryczną ambientową i delikatną elektroniką, czego świetnym przykładem są utwory „Itsuka no Hoshi / Hia” i „Tsuki ni te”. Niezwykły urok i balans wprowadzają zwiewne głosy: Cuushe, Cokiyu i Miko, odciążając tym samym niełatwą w odbiorze twórczość Gurun Gurun, choć proszę nie myśleć, że dostajemy ugłaskaną wersję awangardy. Na pewno na „Kon B” można dostrzec pewne analogie stylistyczne z ich pierwszym wydawnictwem, ale wydaje mi się, że na tegorocznym krążku zespół bardziej poszedł w stronę improwizacji („Shizumeru / Kiikii”, „Mado”, „Beda Folten Supasuta”). Oczywiście niezmiennie grupa przenosi nas w mocno odrealniony świat dźwięków, czasem przypominający dokonania Origamibiro, Supersilent, Chihei Hatakeyamy czy Pjusk.

Gurun Gurun powracają w najlepszym stylu, ze świeżym brzmieniem, przytomnym spojrzeniem na współczesną scenę improwizowano-elektroniczną, a do tego mają niepowtarzalny dar do odkształcania utartych form muzycznych, co potwierdza „Kon B”.

08.05.2015 | Home Normal

 

Strona Gurun Gurun »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona Home Normal »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.