Inwolves – Color In The Zoo
Łukasz Komła:

Belgijska multiinstrumentalistka, Karen Willems, dobrała sobie nowych współpracowników. Inwolves zrzucił skórę i pobiegł do nieco innego lasu. A może dżungli?  

Various Artists – DC Trax (The Octal Years)
Paweł Gzyl:

Najbardziej szorstka i surowa wersja dub-techno z obozu DeepChord.

Seabuckthorn – A House With Too Much
Łukasz Komła:

Obrodził Rokitnik, są nowe owoce. Skosztujecie?

Annea Lockwood / Christina Kubisch – The secret life of the inaudible
Łukasz Komła:

Dwie wielkie artystki dźwiękowe, przekazały sobie odmienny materiał źródłowy, który połączyły na jednym wydawnictwie.   

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata
Ania Pietrzak:

Błogi soundtrack polskich wakacji.

ACT! – Universalist
Paweł Gzyl:

Fairlight CMI znow w modzie.

The Young Mothers – Morose
Łukasz Komła:

Czy to kolejna supergrupa jedynie z nazwy? Śmiem twierdzić, że nie!    

Laurel Halo – Raw Silk Uncut Wood
Jarek Szczęsny:

Niezmordowana eksperymentatorka.

Thomas Leer – 1982
Paweł Gzyl:

Nienagrane przeboje.

The Magnificent Tape Band – The Subtle Art of Distraction
Jarek Szczęsny:

Retromania w wersji turbo.

Abul Mogard – Above All Dreams
Maciej Kaczmarski:

Kim pan jest, panie Mogard?

Sstrom – Otider
Paweł Gzyl:

Wykastrowane techno.

cv313 – Analogue Oceans
Paweł Gzyl:

Mistyka oceanu dźwięków.

Mika Vainio & Franck Vigroux – Ignis
Paweł Gzyl:

Tibi et igni.



X-Navi:Et – Vox Paradox EP

Chciałoby się powiedzieć: vox populi, vox Dei, lecz nie tym razem!

Co jakiś czas Rafał Iwański (HATI, Kapital, Innercity Ensemble, Alameda5) przywraca do życia swój macierzysty projekt X-Navi:Et, a robi to w miarę regularnie. W zeszłym roku pod tym szyldem ukazał się album „Dead City Voice / Remix Project” (nasza recenzja) z remiksami autorstwa takich twórców jak Yannick Franck, Pure, Z’EV, Stara Rzeka (Kuba Ziołek), Rapoon czy Mirt.

Pod koniec grudniu 2015 roku wyskoczyła na kasecie EP-ka „Vox Paradox” z nowym materiałem X-Navi:Et. Co ciekawe, Iwański zaprosił do współpracy rożnych artystów. I tak w nagraniu „Incantatio” słyszymy głos Ewy Bińczyk i elektronikę Radka Dziubka, z kolei w „E. System X” pojawił się Marcin Zyglarewicz grający na basie.

„Vox Paradox” zawiera niewiele ponad dwadzieścia pięć minut muzyki, to w żadnym wypadku nie możemy narzekać na ilość pomysłów, jakie wypuszcza z siebie X-Navi:Et. W utworze „Machina” obcujemy ze znakomitym elektronicznym pulsem i trąbką Wojtka Jachny. Następnie chrząknięcia pozaziemskiej istoty („Oto Lucyper”) uwięzionej w przewodach analogowych syntezatorów wiodą nas wprost do innego mikroświata dźwięków („Vox Paradox”), równie mrocznego, ale przypominającego podróż po korytarzach labiryntu w świetle stroboskopów. Na koniec naszej kosmicznej eskapady jeszcze raz stykamy się z głosem hauntologicznej zjawy (przemówił do nas sam X-Navi:Et), a ta przedziera się przez gęste echo i mówi: „Amen”.

Od dziś słowa słynnej sentencji vox populi, vox Dei (głos ludu głosem Boga) nabierają innego znaczenia. Moja propozycja to: vox electronicus, vox X-Navi:Et!

21.12.2015 | Wounded Knife

 

Strona Facebook X-Navi:Et »Profil na BandCamp »Strona Wounded Knife »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.