Steve Hauschildt i Ben Chatwin
Jarek Szczęsny:

Muzyka filmowa bez filmu.

Xavier Charles / Jacques Di Donato – Ilex
Łukasz Komła:

Poprzedni album francuskich klarnecistów ukazał się 22 lata temu. Mimo upływu lat niezmiennie improwizują na najwyższym poziomie.

Actress x London Contemporary Orchestra ‎– LAGEOS
Jarek Szczęsny:

Przesunięta granica.

Patryk Cannon – Family Movies Waves And Friends
Jarek Szczęsny:

Światowo jest.

Shygirl – Cruel Practice EP
Jarek Szczęsny:

Supernowa.

kIRk – Ich dzikie serca
Łukasz Komła:

„Ich dzikie serca” nadają naszym sercom rytm.

Underworld & Iggy Pop ‎– Teatime Dub Encounters
Jarek Szczęsny:

To były czasy, kiedy podrywało się stewardesy.

Jaye Jayle – No Trail and Other Unholy Paths
Jarek Szczęsny:

Americana poddana eksperymentom.

Trzy z Trzech Szóstek
Jarek Szczęsny:

Duy Gebord, Surowa Kara Za Grzechy i Krew.

Palmer Eldritch – Sidereal
Jarek Szczęsny:

Dobre kombinacje.

Kamasi Washington – Heaven And Earth
Jarek Szczęsny:

Kumulacja kulminacji.

Jimi Tenor – Order of Nothingness
Łukasz Komła:

Soundtrack tego lata!

Tropic of Coldness – Framed Waves
Jarek Szczęsny:

Nawet latem jest tu zimno.

Skadedyr – Musikk!
Łukasz Komła:

Norweskie „Szkodniki” potrafią zmysłowo kąsać awangardę! 



Radius – Interpolation Tapes (Restorations 1-3)

Misterium światła i mroku.

Wydany niedawno album „Obsolete Machines” pokazał nam pierwszą odsłonę nagrań, które Stephen Hitchell stworzył pod szyldem Radius między 1996 a 2001 rokiem. Teraz przyszła czas na kolejne archiwalia. Tym razem składają się one na trzy albumy firmowane tytułem „Intepolation Tapes”. Hitchell poświęcił niemal cały miniony rok, aby odzyskać ze starych taśm magnetofonowych zarejestrowane niegdyś utwory. Wykorzystał do tego stare samplery, dzięki którym nagrania zachowały swój analogowy sznyt.

Pierwsza płyta z cyklu zawiera cztery długie utwory. Najpierw dostajemy kompozycję powoli rozwijającą się od zredukowanego ambientu do rozpędzonego dub-techno z pohukującymi syntezatorami w roli głównej („Interpolation 1”). Potem muzyka zostaje jakby odtworzona w zwolnionym tempie, dzięki czemu powstaje smolisty dub, wypełniony tektonicznymi konwulsjami („Interpolation 2”). Centrum krążka stanowi najbardziej surowy i oszczędny utwór, dudniący masywnym rytmem techno („Interpolation 3”). Zestaw wieńczy podwodna wersja takiego grania, skoncentrowana na przelewających się falach onirycznych syntezatorów („Interpolation 4”).

Druga płyta z serii ma mocno medytacyjny charakter.  „Interpolation 6” prezentuje rozbudowaną aranżację, prowadząc od stłumionego ambientu do zbasowanego dub-techno. W „Interpolation 7” i „Interpolation 9” amerykański producent zaskakuje rzadko spotykanymi w swej twórczości chmurnymi i gęstymi dronami, przypominającymi dark ambient spod znaku Lustmorda. „Interpolation 8” to klasyczne dub-techno o szorstkim brzmieniu. W „Interpolation 10” dostajemy bujającą kołysankę niesioną wibrującymi akordami, a w „Interpolation 11” – szczątkowy ambient w soft noise’owej wersji.

Trzecia płyta z kolekcji to już w pełni dźwiękowa metafizyka. Szczególnie wielkie wrażenie robi „Interpolation 13” – jedna z najpiękniejszych i najbardziej mistycznych kompozycji Hitchela. Dzieje się w niej niewiele, ale splot basowych smug i skorodowanych fal zanurzonych w głośnym szumie tworzy poruszające do głębi misterium światła i mroku. „Interpolation 14” to nowa wersja poprzedniego utworu, wzbogacona o rozedrganą elektronikę i rytmiczny puls. Uspokojenie i wycieszenie po tych głębokich emocjach przynosi jasny i ciepły utwór finałowy – „Interpolation 15”.

Wielka to radość dla wszystkich fanów Echospace i DeepChord, że Stephen Hitchell wrócił do swych dawnych rejestracji i przywrócił je do życia. To przede wszystkim kilka godzin wspaniałej muzyki z pogranicza dubu, techno i ambientu, ale też szalenie ważny (a dotychczas ukryty) fragment historii nowej elektroniki. Dzięki tym publikacjom wiemy, że chicagowski producent tworzył niezwykle piękną i poruszającą wersję kanonu Basic Channel dokładnie w tym samym czasie, kiedy ukazywały się znane nam wszystkim płyty Fluxion, Porter Ricks czy Hallucinator, publikowane nakładem Chain Reaction.

Echospace 2017

www.echospacedetroit.com

www.facebook.com/echospace

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Jędrek

    Czas zasysać i pruć głośniki !!!!

  2. Khan85

    bardzo dobra płyta i ciekawsza niż większość „nowości”