Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Sstrom – Otider

Wykastrowane techno.

Jeszcze do niedawna było całkowitą tajemnicą, kto kryje się za zakapturzonymi strojami duetu SHXCXCHHCXSH. Dziś jednak wiadomo już, że liderem projektu jest Hannes Stenström. Szwedzki producent do tej pory działał dwutorowo – był członkiem zespołów Addo 602 i Stagmalsklubben, które grają indie-rocka i electro-pop, ale tworzył też kolektyw The X-Dump, który specjalizował się w klubowych rytmach. Jakby tego wszystkiego było mało, od 2010 roku tworzył całkowicie własne nagrania – początkowo jako Din Stalker, a potem jako Sstrom.

Dziesięć utworów znajdujących się na płycie tego drugiego projektu zaskakuje kruchą konstrukcją i minimalistycznym brzmieniem. Kiedy szwedzki producent sięga po techno, nie ma ono nic wspólnego z mocarnym graniem SHXCXCHHCXSH. To jedynie zredukowane bity, pohukujące klawisze i zaszumione efekty („Vaktaren” czy „I Huvudet”). Czasem w te skromne struktury spod znaku lo-fi wkrada się coś więcej: syntezatorowe wariacje rodem z kosmische musik („Tornet”) lub falujące akordy o dubowej proweniencji („Kronofobi”), owocując nieco bardziej rozbudowanym brzmieniem.

Drugim wątkiem na „Otider” są połamane rytmy. Sstrom z powodzeniem sięga po breakbeat, potrafiąc ozdobić go tak nieoczywistymi dźwiękami, jak trance’owe arpeggio („Damm”) czy soundtrackowe melodyjki („Baslinjen”). W efekcie dostajemy tu także energetyczny UK garage („Svalvaren”) i smolisty dubstep (Sov Nu”), które dzięki niekonwencjonalnej produkcji robią zadziwiająco dobre wrażenie. Podobnie zresztą jak cyfrowy dub – który jest dla Szweda okazją do zestawienia gitarowych sampli z nostalgiczną wokalizą („Modernisten”).

Muzyka z „Otider” ma zdecydowanie domowy ton i prywatny charakter. Lider SHXCXCHHCXSH potrafi bowiem sprowadzić tak taneczne estetyki, jak techno czy UK garage, do wręcz intymnego poziomu. Trochę przypomina to złote czasy nurtu „click’n’cuts”, kiedy to artyści pokroju Twerka, Sutekha czy Kita Claytona potrafili przenieść ciężkie i mocne granie na teren laptopowych szumów i trzasków. Trochę podobnie działa Sstrom – i dlatego jego debiutancki album powinien spodobać się najbardziej tym, którzy lubią eksperymenty z kastrowaniem klubowej muzyki z jej tanecznego potencjału.

Rösten 2018

www.facebook.com/rostenrostenrosten

www.facebook.com/sstromsound

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze