DeepChord – Immersions
Ania Pietrzak:

Zanurzenie w nieziemskich dźwiękach mistrza dub-techno, który po czterech latach wrócił do londyńskiej wytwórni Astral Industries.

Steve Hauschildt i Ben Chatwin
Jarek Szczęsny:

Muzyka filmowa bez filmu.

Xavier Charles / Jacques Di Donato – Ilex
Łukasz Komła:

Poprzedni album francuskich klarnecistów ukazał się 22 lata temu. Mimo upływu lat niezmiennie improwizują na najwyższym poziomie.

Actress x London Contemporary Orchestra ‎– LAGEOS
Jarek Szczęsny:

Przesunięta granica.

Patryk Cannon – Family Movies Waves And Friends
Jarek Szczęsny:

Światowo jest.

Shygirl – Cruel Practice EP
Jarek Szczęsny:

Supernowa.

kIRk – Ich dzikie serca
Łukasz Komła:

„Ich dzikie serca” nadają naszym sercom rytm.

Underworld & Iggy Pop ‎– Teatime Dub Encounters
Jarek Szczęsny:

To były czasy, kiedy podrywało się stewardesy.

Jaye Jayle – No Trail and Other Unholy Paths
Jarek Szczęsny:

Americana poddana eksperymentom.

Trzy z Trzech Szóstek
Jarek Szczęsny:

Duy Gebord, Surowa Kara Za Grzechy i Krew.

Palmer Eldritch – Sidereal
Jarek Szczęsny:

Dobre kombinacje.

Kamasi Washington – Heaven And Earth
Jarek Szczęsny:

Kumulacja kulminacji.

Jimi Tenor – Order of Nothingness
Łukasz Komła:

Soundtrack tego lata!

Tropic of Coldness – Framed Waves
Jarek Szczęsny:

Nawet latem jest tu zimno.



Belp – Hippopotamus

Niemiecki producent pracował kilka lat nad nową płytą. Czy warto było czekać?

Sebastian Schnitzenbaumer (aka Belp) urodził się w Monachium, ale częściowo dorastał na Seszelach u wybrzeży Afryki Wschodniej. Uzyskał klasyczne wykształcenie na fortepianie, ale jednak wydaje się, że najistotniejsze jest jego dwutorowe filtrowanie muzyki, czyli mieszanie wpływów europejskich i afrykańskich. W 2013 roku Schnitzenbaumer założył wytwórnię Schamoni, tym samym koncentrując się na wspieraniu lokalnych artystów (m.in. Leroy, Protein). Po jakimś czasie powstał sublabel Schamoni, czyli Jahmoni, w którym można znaleźć albumy Aarona Spectera czy DJ Marcelle/Another Nice Mess.

Tytuł najnowszego dzieła Belpa – „Hippopotamus” pokazuje, że lubi on umieszczać afrykańskie zwierzęta w nazwach swoich wydawnictw. Trzy lata temu opublikował EP-kę „Elephants”. Co zatem w tym roku dostaliśmy od niemieckiego producenta? „Hippopotamus” zaskakuje wielowymiarowymi kompozycjami, których nie da się łatwo ometkować. Z jednej strony spore zamiłowanie u Schnitzenbaumera do dubu i dancehallu (przyjaźń z londyńskim Sausage Studio in Hackney robi swoje), a z drugiej – współczesna muzyka elektroniczna zbliżona do tego, co oferują oficyny Hyperdub, Ghostly International, Planet Mu itd.


Okazuje się, że „Hippopotamus” wychodzi daleko poza przeciętny poziom wydawnictw ostatnio wypuszczanych przez Hyperdub. Syntezatorowe brzmienia Belpa („Clinging to a Cloud”), obfitujące w gęsty dubowy puls („Space Dub”) i ciekawie poprowadzoną warstwę rytmiczną (w „Potential Noise” odzywa się nawet techno), stanowią „dźwiękową posadzkę” do wywijania na niej stylistycznych figli, z nieoczywistymi zwrotami akcji, a takimi na pewno są nagrania „Beauteous Softness” (słyszymy tu fragmenty śpiewu a cappella z XVII-wiecznego utworu Henry’ego Purcella) i „Transmission” wypełnione rozedrganym szumem. W „Off Ending” Schnitzenbaumer patrzy na dub z jeszcze innej perspektywy, zaś nawiedzony dancehall wpełza do dżungli („Slow”). Końcowy chillout („Time and Again”) nieskrępowanie przepływa („Lost Candidates”) w minimal techno przypominające nieco projekt Gas.

„Hippopotamus” powinni zainteresować się nie tylko fani szeroko pojętego dubu, ale przede wszystkim ci, którzy szukają niejednorodnej elektroniki – niepodążającej za wyciosanymi trendami.

15.06.2018 | SVS Records / Jahmoni

 

Strona Belp »Profil na Facebooku »Strona SVS Records »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze