Aphex Twin – Collapse EP
Ania Pietrzak:

Ukochany troll częstuje kryształami.

Tim Hecker – Konoyo
Jarek Szczęsny:

Wkurz przemądrzałego realistę.

Kaczmarek – K.A.C.Z.M.A.R.E.K.
Paweł Gzyl:

Kolejny krok w stronę eksperymentu.

Envee, Teielte oraz Petite Noir
Jarek Szczęsny:

Polska i reszta świata.

The Lotus Eaters – Desatura
Paweł Gzyl:

Wycinki ze studyjnych improwizacji.

Marie Davidson – Working Class Woman
Jarek Szczęsny:

Alternatywny bal.

Puce Mary – The Drought
Paweł Gzyl:

Dominacja czy uległość?

The Dumplings // Oxford Drama
Jarek Szczęsny:

Młodzi, zdolni, elektroniczni.

Various Artists – Air Texture Vol. VI – Selected By Steffi & Martyn
Paweł Gzyl:

Breakbeatowa wersja ambientu.

Szun Waves – New Hymn To Freedom
Jarek Szczęsny:

Pasuje jak ulał.

Stephen Lopkin – Clyde Built
Paweł Gzyl:

Świetlista elektronika w stylu Motor City.

Oiseaux-Tempête – Tarab
Łukasz Komła:

Nie pomińcie tego!

Murcof – Lost In Time
Ania Pietrzak:

危機

Wilhelm Bras – Living Truthfully Under Imaginary Circumstances
Jarek Szczęsny:

Budowniczy syntezatorów.



Marcus Fischer & Simon Scott – Shape Memory

Zatrzymywanie czasu.

Amerykanina Marcusa Fischera na pewno doskonale znają fani ambientu związanego z oficyną 12k. Początkowo grał w różnych zespołach w Los Angeles, ale przeniósł się stamtąd do Olympii w stanie Waszyngton, wówczas odkrył taśmy i elektronikę. Kolejnym etapem w jego życiu było miasto Portland, gdzie mieszka do dziś, a tam poszerzył swoje poszukiwania m.in. o nagrania terenowe.

Tak się złożyło, że w 2013 roku zadałem nasze nowomuzyczne „3 pytania” Simonowi Scottowi – multiinstrumentaliście i eksperymentatorowi z Cambridge. Jako artysta dźwiękowy zasłynął płytami wydanymi przez 12k, Touch, Miasmah i Ash International (niebawem ukaże się w Touch jego nowa EP-ka), ale chyba najbardziej jest kojarzony z rolą perkusisty w Slowdive. Na solowych wydawnictwach poszukuje w obrębie procesu aktywnego słuchania czy manipulowania dźwiękami otoczenia, przenosząc je w ramy kompozycji.

„Shape Memory” (12k | 01.06.2018) to pierwszy wspólny album Fischera (talerze, elektronika, gitara) i Scotta (talerze, elektronika, taśmy) nagrany jesienią 2017 roku w Portland. Przygotowali trzy dłuższe nagrania – „Ferns”, „Thorns”, „Branches” – układające się pewien rodzaj pętli wypełnionej rozmaitymi szmerami i mnóstwem stopniowo rozkruszanych form na jeszcze mniejsze, które pięknie rezonują z ciepłymi dronami, dźwiękami gitary, syntezatora, modułami elektronicznymi czy odgłosami obiektów wchodzących w interakcję z mikrofonem kontaktowym. W „Branches” multiplikowane uderzenia w talerze przywołują skojarzenia z aurą tybetańskiej lub jakiejś innej azjatyckiej świątyni. Niebanalna ulotność „Shape Memory” sprawia, iż czasoprzestrzeń zastyga, a my wraz z nią.

 

Strona 12k »Profil na Facebooku »Strona Marcusa Fischera »Profil na Facebooku »Strona Simon Scott »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze