Alessandro Adriani – Morphic Dreams
Paweł Gzyl:

Syntetyczne sny.

Ellen Allien – Alientronic
Paweł Gzyl:

„Berlinette” na twardo.

Hoera. – Jaunu
Łukasz Komła:

Chóralne imaginacje.

jitwam. – Honeycomb
Ania Pietrzak:

Indie, medytacja i ciepły funk.

Benjamin Fröhlich – Amiata
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalna kolekcja tanecznych sztosów.

Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.



Nowości z Klanggalerie

Austriacka wytwórnia przypomina w kompaktowej wersji dawne płyty z kręgu industrialnego funku w wykonaniu projektów Hula, Nort i C Cat Trance.

„Cut From The Inside” to debiutancki album pochodzącego z Sheffield zespołu Hula. Mający swoją premierę w 1983 roku materiał ukazywał młody kwartet jako grupę próbującą łączyć funkowy puls z industrialną obróbką dźwięku. Takie też utwory rozbrzmiewają na jego pełnowymiarowym debiucie. Mamy tu plemienne perkusjonalia, które łączą się z free jazzowymi partiami dęciaków („Flesh Metal)”, gęste partie zimnej gitary wchodzące w interakcję z przemysłowymi odgłosami („Church Juice”), ale też schizofreniczne wokale („Dirt Talk”). W kompaktowej wersji materiał z „Cut From The Inside” wzbogacają nagrania z wydanej rok wcześniej przez Hula EP-ki „Black Pop Workout”. To bardziej surowa i plemienna muzyka, w której jest miejsce na filmowe sample („Sacred Serials”) i dubowe efekty („Junshi”). Co ciekawe – utwory te zostały zarejestrowane w studiu grupy Cabaret Voltaire w Sheffield – Western Works, a na perkusji zagrał w nich Mark Brydon, późniejszy lider Moloko.

„Games Of Dance & Muscle Blood” to solowy materiał nagrany przez perkusistę grupy Hula, ukrywającego się pod pseudonimem Nort. Wiele w tej muzyce wpływów macierzystej grupy bębniarza: funkowe rytmy i paranoiczne wokale („Its A Dream”) czy radiowe sample i jazzowe dęciaki („An Angel In My Glass”). Muzyka ta powstała jednak już w 1987 roku – dlatego ma zdecydowanie bardziej taneczny sznyt. Nort odważa się tutaj na stworzenie własnej wersji downtempo („Bad Daddy”) i psychodleicznego ambientu („Looking For Letter”). Płyta ma nawet własną wersję klubowego przeboju – to „Cool On The Loop” z chwytliwą melodią i tanecznym pulsem.

„C Cat Trance” to tytuł debiutanckiej płyty i nazwa kolejnego zespołu z kręgu funkowego industrialu. Założył go multiinstrumentalista z grupy Medium Medium – John Rees Lewis. Podobnie jak w jego macierzystej grupie i w tej nowej ważny był taneczny puls. Nic więc dziwnego, że podstawą brzmienia C Cat Trance były funkowe rytmy i jazzowe dęciaki („Hypnotised”). Lewis nie rezygnował także z zimnych gitar („Let Me Sleep”) i nerwowych basów („Railway Magazine”). Nowością wprowadzoną przez C Cat Trance były echa muzyki etnicznej – z północnej Afryki i Bliskiego Wschodu („Untitled” czy „She Steals A Car”). Kiedy debiutancki minialbum zespołu ujrzał światło dzienne był rok 1983 – i było naprawdę coś świeżego.

Więcej informacji:

www.klanggalerie.com

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze