Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.



Co gra jeden z liderów Portishead?

Ano gra chyba coś ciekawszego, niż ostatnio samo Portishead. Geoff Barrow z przyjaciółmi (tak zespół opisuje sam wydawca) założył projekt Beak>, a potem – w 12 dni – napisał, zagrał i zarejestrował całkiem ciekawy materiał. Płyta ukaże się w październiku. W skład zespołu – oprócz muzyka Portishead – wchodzą również pochodzący z zadymionego Bristolu Billy Fuller oraz Matt Williams. Ideą projektu Beak> są ograniczenia – wszystkie kawałki nagrywane są na tzw. setkę, czyli bez żadnych dogrywek. Ot takie na żywo, ale w studio. Premierowy krążek trio wyda 19 października.

Więcej o zespole – beak.bandcamp.com. Singiel „Iron Acton” do zobaczenia poniżej. Przypomina Wam krautrock, tak jak i mi?

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 6

  1. ebbie_roleckt

    Faktycznie, kapustorock. Jesli kiedykolwiek Can się reaktywuje – mają support jak znalazł.

  2. lacinort.celE

    ja lubie takie proste

  3. godzilla

    oj xanakis by sie na pewno nie zgodził. a co do tego numeru to basik taki nieco pod klimat Neu, czy Can podchodzi.

  4. 99vadim

    „muzyka to nie matematyka” – ojjj, Xenakis by się nie zgodził 🙂

  5. k.

    Ponoć w usa większość ceniących się artystów nagrywa „na setkę”. Ingerencja w poszczególne części utworu jest tam niemiło widziana i nienaturalna… nierówność w poszczególnych partiach wprowadza życie do muzyki (muzyka to nie matematyka – chyba że mówimy o Alva Noto ;).
    Break mało zaskakujący.

  6. iaikO

    od third rozni sie tylko wokalem.