Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.

Function – Existenz
Paweł Gzyl:

Opus magnum Dave’a Sumnera.

Bella Boo – Once Upon a Passion
Jarek Szczęsny:

Z półprzymkniętymi oczami.

Shed – Oderbruch
Paweł Gzyl:

Szperając w zbiorowej pamięci.

KTLH – Azathoth
Jarek Szczęsny:

Egzorcyści będą mieć pełne ręce roboty.

Koenraad Ecker & Frederik Meulyzer – Carbon
Paweł Gzyl:

Wizyta na Spitsbergenie.

Planetary Assault Systems – Live At Cocoon Ibiza
Paweł Gzyl:

Techno z saksofonem? Czemu nie!

Olo Walicki & Jacek Prościński – Llovage
Jarek Szczęsny:

Uciekająca sekcja rytmiczna.

Abul Mogard – Kimberlin
Maciej Kaczmarski:

Elegia na odejście.

Tobias Preisig – Diver
Łukasz Komła:

Skoncentrowana powódź.

Lee Gamble – Exhaust (Flush Real Pharynx Part 2)
Paweł Gzyl:

Powrót do korzeni.

Various Artists – Pop Ambient 2020
Paweł Gzyl:

Ambient jak skała.

FKA Twigs – Magdalene
Jarek Szczęsny:

Jedno płuco.



Egyptrixx – A/B Til Infinity

Technoir.

Drugi album Davida Psutki, Kanadyjczyka ukrywającego się pod pseudonimem Egyptrixx, został poprzedzony obłędnym singlem pt. Water. Frenetyczna kompozycja zapowiadała płytę taneczną, tymczasem na A/B Til Infinity trafiły tylko dwa utwory przeznaczone na parkiet – oprócz wspomnianego jeszcze sprężysty Alta Civilisation. Pozostałe, choć mieszczą się w konwencji szeroko pojętego techno, mają zdecydowanie mniej użytkowy charakter.

Przerażający Ax//s (Intro) otwiera całość na modłę doskonałego krążka Worship The Glitch projektu ELpH vs Coil. Ale już kompozycja tytułowa przenosi słuchacza w zupełnie inne rejony – podparte miękką rytmiką klawiszowe arpeggia nieodparcie przywodzą na myśl dokonania… Giorgio Morodora. Spiętrzone kaskady przestrzennych syntezatorów są tu wszechobecne – czy to w industrialnym Adult, czy w ambientowym A.C.C.R., czy wreszcie w Bad Boy i Disorbital, utworach o niemal filmowej proweniencji. A/B Til Infinity ma zresztą specjalną oprawę wizualną – berliński VJ Andreas Fischer vel A.N.F. stworzył dziewięć wideoklipów towarzyszących muzyce skomponowanej przez kanadyjskiego producenta.

Ale płyta byłaby też świetnym soundtrackiem do futurystycznego filmu noir (czyli właśnie technoir), ponurej dystopii, której akcja rozgrywa się w przeludnionym mieście-molochu. To wrażenie jest dodatkowo potęgowane przez nostalgiczną atmosferę oraz wplecione w utwory odgłosy deszczu i policyjnych syren. Skojarzenia z Blade Runnerem i serią Ghost In The Shell nasuwają się same.

Chłodna, minimalistyczna zawartość A/B Til Infinity powinna zainteresować nie tylko wielbicieli mrocznego science fiction, ale i fanów przesiąkniętych hauntologią płyt Severant Kuedo i Replica Oneohtrix Point Never. Choć Egyptrixx operuje nieco innymi środkami wyrazu, z jego muzyki wyziera ten sam rodzaj bezbrzeżnej melancholii.

Night Slugs | 2013

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.