Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.



Egyptrixx – A/B Til Infinity

Technoir.

Drugi album Davida Psutki, Kanadyjczyka ukrywającego się pod pseudonimem Egyptrixx, został poprzedzony obłędnym singlem pt. Water. Frenetyczna kompozycja zapowiadała płytę taneczną, tymczasem na A/B Til Infinity trafiły tylko dwa utwory przeznaczone na parkiet – oprócz wspomnianego jeszcze sprężysty Alta Civilisation. Pozostałe, choć mieszczą się w konwencji szeroko pojętego techno, mają zdecydowanie mniej użytkowy charakter.

Przerażający Ax//s (Intro) otwiera całość na modłę doskonałego krążka Worship The Glitch projektu ELpH vs Coil. Ale już kompozycja tytułowa przenosi słuchacza w zupełnie inne rejony – podparte miękką rytmiką klawiszowe arpeggia nieodparcie przywodzą na myśl dokonania… Giorgio Morodora. Spiętrzone kaskady przestrzennych syntezatorów są tu wszechobecne – czy to w industrialnym Adult, czy w ambientowym A.C.C.R., czy wreszcie w Bad Boy i Disorbital, utworach o niemal filmowej proweniencji. A/B Til Infinity ma zresztą specjalną oprawę wizualną – berliński VJ Andreas Fischer vel A.N.F. stworzył dziewięć wideoklipów towarzyszących muzyce skomponowanej przez kanadyjskiego producenta.

Ale płyta byłaby też świetnym soundtrackiem do futurystycznego filmu noir (czyli właśnie technoir), ponurej dystopii, której akcja rozgrywa się w przeludnionym mieście-molochu. To wrażenie jest dodatkowo potęgowane przez nostalgiczną atmosferę oraz wplecione w utwory odgłosy deszczu i policyjnych syren. Skojarzenia z Blade Runnerem i serią Ghost In The Shell nasuwają się same.

Chłodna, minimalistyczna zawartość A/B Til Infinity powinna zainteresować nie tylko wielbicieli mrocznego science fiction, ale i fanów przesiąkniętych hauntologią płyt Severant Kuedo i Replica Oneohtrix Point Never. Choć Egyptrixx operuje nieco innymi środkami wyrazu, z jego muzyki wyziera ten sam rodzaj bezbrzeżnej melancholii.

Night Slugs | 2013

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.