SCSI-9 – Squares & Circles
Paweł Gzyl:

Pierwszy nowy album projektu od siedmiu lat.

Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…



Slalom – Slalom

Koniec roku to zawsze czas powrotów do płyt ważnych, płyt przełomowych, płyt najlepszych. W tym natłoku ważnych odgrzewanych, podbitym jeszcze listopadowym wzmożeniem wydawniczym ważnych, a nowych ginie część porządnych wydawnictw bez pretensji do swojej wagi. Ilość i jakość trzymających poziom polskich produkcji ad 2013 przyprawiała o zawrót głowy nawet muzycznych geeków, dla produkcji na pierwszy rzut oka niepozornych zostawało mało czasu. A warto przyjrzeć się bliżej niektórym z nich, bo goszczą później w odtwarzaczu (i głowie) znacznie częściej niż te namazane wcześniej wybitnością.

Slalom to projekt tercetu doświadczoonych muzyków: Tyciński/ Weber/ Zemler zmiksowany przez, niezmordowanego w zeszłym roku, Michała Kupicza. Na wydany nakładem Lado ABC krążek składa się cztery instrumentalne kompozycje oscylujące w okolicach granicy dziesiątej minuty. Zespół meandruje w nich swobodnie między prog-rockiem, free improv a country i nu jazzem. Duży nacisk na melodyjność kompozycji wsparty tą przedziwną mieszanką wpływów zaowocował materiałem dla ucha lekkim i przyjemnym, nie wpadającym przy tym w banał.

Przemawia do mnie bardzo ciepłe brzmienie syntezatorów użytych na płycie, ale najciekawsze fragmenty zbudowane są na dialogu gitary z perkusją. Śliczny, porywający motyw otwierających Syren wraca w drugiej części utworu skarlały, uboższy w formie, na dłuższą metę jednak o wiele bardziej interesujący. Perkusja jest też kołem zamachowym trzeciej ścieżki, kiedy to z tytułowego tarasu startuje rakieta z napędem Zemlera.

Poetyckie nazwy kolejnych części krążka przywołują dość bezpośrednie porównania. „Syreny z Tytany” – podniosłe, świąteczne, kojarzą się mocno z jakimiś starożytnymi mitami (Tytan z Braavos?), euforyczny a chaotyczny spacer z amokiem alkoholowego uniesienia. I tylko zamykająca zestaw opowieść o spacerze przez łąkę temat traktuje zbyt dosłownie, wulgarnie flirtuje z łatwym popem nie oferując grama goryczki na osłodę.

Mimochodem, te 40 minut przyjemnego Slalomu stało się jedną z moich ulubionych zimowych rozrywek ostatnich tygodni.

Zespół rozpoczął właśnie zimową część trasy po kraju. Detale na facebookowym profilu (poniżej).

Listopad 2013 | Lado ABC

Profil na Facebooku »Oficjalna strona zespołu »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze