Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Ptaki – Przelot

Nie dajcie przelecieć tym Ptakom bez uwagi. Byłoby szkoda.

Po długim czasie oczekiwań, w końcu otrzymaliśmy długogrającą propozycję od gorącego duetu, odpowiedzialnego za m.in. międzynarodowy hit „Krystyna”. Oczywiście panowie Funkoff i The Phantom tym razem również w charakterystyczny dla siebie sposób tworzyli cały materiał w oparciu o sample ze starych, głównie polskich nagrań winylowych. Wykorzystali przy tym około 300 fragmentów i już na dzień dobry przypominają się w tym miejscu klasyczne już dziś poczynania Dj Shadowa czy The Avalanches, a ze względu na niezwykle nostalgiczny i refleksyjny charakter – wczesna twórczość Noona. Korespondencja emocjonalna z „Bleak Output” czy „Grami Studyjnymi” jest tu w moim odczuciu bardzo wyraźna, chociażby w rewelacyjnym „Jelitkowie”, gdzie przoduje akustyczna gitara. Zresztą Bartosz Kruczyński (wówczas Pan Barto) już w pamiętnym miksie „Niezapomniany Koniec Lata” (z 2007?) rozwijał sample użyte przez Mikołaja Bugajaka na swym debiucie.

Pełna kompaktowa wersja „Przelotu” zawiera 14 nagrań (winyl 9), które zaglądają do bardzo różnych stylistyk by wymienić: trip-hop („Już Tyle”), dub-step („Gdy Nadchodzi Księżycowa Pora”), house („Słoneczny Pył”), dirty south hip-hop („Za Daleki Sen”) czy dub („Nie Zabijaj”). Jednakże wszystkie numery są spowite pewnym mocno odautorskim dotknięciem, które oplata całość krążka utrzymując go w jednym dość leniwym klimacie. Punktem wyjścia do wielu utworów są retro-wokalne frazy, tworzące po zapętleniu i dodaniu nowocześniejszych rozwiązań producenckich tworzą intrygującą nową jakość. W sporej części materiału wytwarza się klimat mocno filmowy, jak w rozpoczynającej się burzą i zgłoszeniem radiotelefonistki „Ostatnim Kursie” lub tajemniczo ambientującej „Stacji Zagłuszania”. Czuć, że ten album został bardzo dobrze przemyślany, wyszydełkowane samplowo tracki łącznie z dwoma skitami składają się na bardzo spójną opowieść.

„Przelot” mógłby po pierwszym odsłuchu wydać się trochę nużący i trafić do worka z niezobowiązującą muzyką tła, jednakże ładunek melancholijnej zwiewności i delikatności jaki zawiera ten album, wznosi go na o wiele wyższy poziom, zapewniając mu pewne uznanie zarówno pośród wrażliwców łapiących powiewy ciepłej bryzy jak i u diggerów podsumowujących obecny rok w muzyce.

12.06.15 | Transatlantyk

Cały album do odsłuchu dostępny tutaj:
https://soundcloud.com/transatlantyk-records/sets/ptaki-przelot-trns001lp-cd

www.facebook.com/transatlantykrecords
www.facebook.com/RadioPtaki
www.youtube.com/user/RadioPtaki
www.soundcloud.com/ptaki

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. Fajnie, że płytka jest różnorodna, upatruje w tym największej zalety obok tysiąca sampli. Gdyby autorzy trzymali się jednej konwencji, zwiastuje szybkie znużenie, a tak jest do czego wracać, jest czym delektować.

  2. Wojtuś

    Jak dla mnie absolutny kandydat do albumu roku! od msca sluchalem go bez przerwy