Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Grant – The Acrobat

Eteryczny deep house zanurzony w odmętach nostalgii.

To już zaczyna być irytujące. Oto kolejny znany producent muzyki house i techno rzuca wyzwanie obowiązującemu w popkulturze kultowi gwiazd i prezentuje swój premierowy materiał pod pseudonimem. Z kim mamy do czynienia? Nie wiadomo. Na pewno jednak nie wolno przegapić jego płyty, bo to materiał wysokiej klasy.

Generalnie można stwierdzić, że Grant jest specjalistą od deep house’u. Świadczy o tym pierwsza część przygotowanego przezeń zestawu. To jednak specyficzna wersja gatunku – mocno zanurzona w dubowych korozjach, nasycona głęboką nostalgią, nie uciekająca od pięknej melodyki. Przykładem tego uwodzący onirycznym nastrojem „Charade”, łączący ambientową elektronikę z anielskimi chórami „Awful Truth”, czy pomysłowo wpisujący w jamajskie brzmienia wokalny monolog „Cash And Cary”.

Grant stawia na zdecydowanie zredukowaną energię – tutaj nawet szurające bity mają przytłumiony charakter, idealnie pasując do pastelowych klawiszy i tęsknej wokalizy Natalie Galpern („Doris Day”). Mocniejszy puls pojawia się dopiero w drugiej części zestawu, kiedy deep house zamienia się w dub techno. Przykładem tego ozdobiony ciepłymi plamami Rhodesa „Orry” czy skoncentrowany na kanalizacyjnych akordach „Eldorado Biarritz”. Czasem blisko tej muzyce do efektownego tech-house’u – jak w minimalowym „Hughenden Road”.

Słuchając płyty przychodzą na myśl różne nazwiska. Doszukiwanie się tożsamości autora „The Acrobat” zostawmy jednak najbardziej ciekawskim. Dla nas najważniejsza jest muzyka – a ta zachwyca swym nieuchwytnym smutkiem, stonowaną energią, wycofanym brzmieniem i stylową produkcją. Szkoda, żeby ten album przeszedł niezauważony, jak w zeszłym roku równie tajemnicza płyta projektu Korrupt Data. Koniecznie zwróćcie zatem na Granta uwagę!

The Lauren Bacall 2015

www.soundcloud.com/the-lauren-bacall

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 6

  1. night

    fantastyczny album, zgadzam się z każdym słowem z tego tekstu 🙂 (choć nie do końca z tym, że to musi być znane nazwisko, przypadek Korrupt Data potwierdza, że jednak niekoniecznie 🙂

    tak perfekcyjnego połączenia nostalgii z klubowymi rytmami nie słyszałem już dawno (trzy ostatnie tracki – miazga), a jeśli już, to na pewno na debiucie Johna Robertsa i u Francisa Harrisa, który brzmieniowo chyba najbardziej mi tu pasuje (zarówno solo jak i w pobocznych projektach -> Frank & Tony), a na horyzoncie już drugi album ‚Cranks’, tak samo kapitalny 🙂

    • Paweł Gzyl

      „Cranks” już jest – polecam: aczkolwiek tym razem jest bardziej energetycznie.

  2. night

    sample świetne i chętnie przytuliłbym ten album… gdybym tylko jakimś sposobem zlokalizował go w sieci 🙂

  3. jędrek

    album może być spoko choć chodziły słuchy że panowie nie przykładali się do tłoczenia – choć to temat na oddzielne dyskusje i peany …. [ vide pierwsze wydawnictwa labelu – były narzekania 🙂 ]

    • Paweł Gzyl

      Słuchałem w wersji cyfrowej – więc trudno mi się wypowiedzieć. Generalnie brzmienie jest takie niedbałe i garażowe, moce dlatego tez takie tłoczenie?

      • jędrek

        niełatwo ” stworzyć” dobry winyl , w sensie dobrze brzmiący w wszelkich aspektach , więc warto mieć w odwodzie cyfrę – wybór super [ jak zwykle ] , pozdrawiam serdecznie.