SCSI-9 – Squares & Circles
Paweł Gzyl:

Pierwszy nowy album projektu od siedmiu lat.

Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…



LXMP – Żony w Pracy

Electro-Like-A-Fool-Jazz?

To już szóste wydawnictwo duetu Moretti/Zabrodzki pod szyldem LXMP. Debiut „Trois Suites + Une Miniature” to rok 2010, później Panowie grali wspólne (także rejestrowane i wydawane) koncerty z bożyszczami japońskiej awangardy (Tabata Mitsuru; Kazuhisa Uchihashi), Chadem Popple (Gorge Trio) czy Claytonem Thomasem w stołecznym Pardon To Tu. W 2013 roku na zamówienie festiwalu Unsound zajęli się reinterpretacją klasycznej płyty Herbiego Hancocka ”Future Shock”, by następnie przykładowo supportować gwiazdy noise-popu Deerhof w trasie po Brazylii i Stanach Zjednoczonych.


LXMP – „Karuzela Przystawek” (Live)

„Żony w Pracy” to w zasadzie kontynuacja szaleńczej jazdy bez trzymanki na sekcję rytmiczną i Korgi MS-20 czy też inne monofoniczno-analogowe syntezatory, typu widocznego na okładce Rolanda Sh-101. W 10 numerach artyści dają upust swojej nieskrępowanej wyobraźni, próbując przekroczyć granice przede wszystkim rytmiczno-dynamiczne: skaczą z metrum do metrum, ucinają frazy, zwalniają, przyspieszają, synkopują, nagle ściszają by równie nagle zgłośnić, potykają się, fermatują, faszerują materiał pauzami. W warstwie melodycznej również pełne bogactwo, duet zmienia bieg narracji tematów lub w ogóle z zaskoczenia je ucina, wtrąca absurdalnie brzmiące wstawki lub pochody harmoniczne, rozgrzebuje i zamęcza poszczególne dźwiękowe linie, miesza je i zaplata. Cała ta wybuchowa mieszanka, pomimo swojej „głupawej” bądź co bądź stylistyki jest oczywiście niezwykle energetyczna i kolejny raz tylko potwierdza, że Macio Moretti za perkusją i Piotr Zabrodzki za klawiszami są klasą samą w sobie.


LXMP – „Torreador Janusz”

Poprzez popis w rasowej solówie gitarowej Janka Pęczaka można uznać, że numer „Buzia z Buzi” lekko odbiega brzmieniowo od reszty, w „Universam” stery trzymają „laserowe” postrzały, w „Mancino” zaś rozczulają naiwne „kocie” melodie (w duchu Mitch and Mitch), ale pisanie o poszczególnych numerach jest jeszcze bardziej karkołomne od nich samych. Skrajnie swobodny rodzaj kreowania muzyki przez LXMP w połączeniu z brzmieniami rodem z gry Mario Bros. wywołuje oczywiście szereg uśmiechnięć w duchu, ale jak chyba powszechnie wiadomo cała ta zawierucha, tylko powierzchownie prezentuje się jako dziecięca nieumiejętność, bo za tym efektem stoi prawdziwa wirtuozeria, a wręcz nie bójmy się tego słowa – genialność.

21.03.16 | Lado ABC

www.lxmp.bandcamp.com/releases
www.lxmp.net

www.ladoabc.com/

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.