Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else
Paweł Gzyl:

Muzyka jako przyjemność.

Manu Delago – Circadian
Jarek Szczęsny:

Cykle snu.

Various Artists – Total 19
Paweł Gzyl:

Witamy jesień z Kompaktem.

Alessandro Cortini – Volume Massimo
Jarek Szczęsny:

Wyłapywanie wadliwych elementów.



Geir Sundstøl – Langen Ro

„Langen Ro” to drugi solowy krążek norweskiego gitarzysty.

Geir Sundstøl pojawił się w roli muzyka sesyjnego na ponad 260-ciu albumach u przeróżnych artystów, znamy go też ze współpracy z Nilsem Petterem Molværem. To jednak dopiero w ubiegłym roku wydał swoją pierwszą płytę, pt. „Furulund”, na której namaszczał elektroniką akustycznego bluesa, jazz i avant-country. Na „Langen Ro” kontynuuje w pewnym stopniu wątki z poprzedniego wydawnictwa. Tym razem u jego boku znaleźli się tacy muzycy jak David Wallumrød (Spirit in the Dark, Needlepoint), Erland Dahlen (Nils Petter Molvær), Martin Langlie, Martin Windstad (Bernhoft), Nikolai Hængsle Eilertsen (Møster!, Elephant 9, Band of Gold) i Erik Sollid (Valkyrien).

Norweg przyznał, że pisząc materiał na „Langen Ro” myślał o czymś takim jak muzyka „podwodna”. Najlepiej byłoby zapytać Sundstøla, co miał na myśli używając sformułowania „podwodna”. Jak dla mnie to właśnie ciepłe, analogowe brzmienie „Langen Ro” pozwala zatopić się w wyjątkowym klimacie tego longplaya. Świetne partie gitary hawajskiej, niekiedy lekko modyfikowane, przelatają się z instrumentami perkusyjnymi, wibrafonem, skrzypcami, syntezatorami i elektroniką. „Langen Ro” może również kojarzyć się z muzyką filmową, za czym przemawia choćby interpretacja tematu Giorgio Morodera z „Scarface” („Tony’s theem”). W tym przypadku dźwięki syntezatorów zostały zastąpione m.in. przez gitarę hawajską oraz banjo.

„Furulund” doczekała się nominacji do Spellemannspris, czyli norweskiej Grammy. Nie wiem, jak będzie z „Langen Ro”, ale cieszyłbym się gdyby w Polsce płyty takiego formatu uwzględniano przy rozdawaniu Fryderyków. A mamy z czego wybierać.

28.10.2016 | Hubro

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Strona Hubro »Profil na Facebooku »

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.